24/04/2017

Τα υψηλά ποσοστά που έλαβε η ακροδεξιά και αντιευρωπαϊκή υποψηφιότητα της Μαρίν Λεπέν με τις ρατσιστικές θέσεις είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικά για την Γαλλία και ολόκληρη την Ευρώπη. Η είσοδος στον δεύτερο γύρο είναι μία εξέλιξη ιδιαιτέρως αρνητική. Στον δεύτερο γύρο πρέπει να στηριχθεί από τις δημοκρατικές δυνάμεις και να εκλεγεί ο Μακρόν, ο κεντρώος φιλοευρωπαίος υποψήφιος με σοσιαλδημοκρατική προέλευση που εξέφρασε το αίτημα για ανανέωση με την ελπίδα όλων μας να προχωρήσει σε μία προοδευτική και μεταρρυθμιστική πολιτική με αλλαγή πολιτικών εντός της Ε.Ε. υπέρ της ανάπτυξης και της απασχόλησης και όχι της δογματικής λιτότητας. Η ακροδεξιά δεν πρέπει να επικρατήσει στην Γαλλία. Θα είναι ήττα για την δημοκρατία και την Ευρώπη.

 
H ΔΗΜΑΡ ΓΙΑ ΤΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ
20/04/2017
Τα χθεσινά δραματικά γεγονότα με νεκρούς και τραυματίες στις μεγάλες διαδηλώσεις της Βενεζουέλας και οι νέες κινητοποιήσεις σήμερα προκαλούν εύλογη ανησυχία για το μέλλον της χώρας. Οι προοδευτικές, αριστερές δυνάμεις που πιστεύουν στο σοσιαλισμό με ελευθερία και δημοκρατία δεν μπορεί παρά να είναι αντίθετες σε φαινόμενα ακραίου κρατικού αυταρχισμού και βίας όπως σήμερα βλέπουμε από το καθεστώς Μαδούρο.

Η Ανανεωτική αριστερά που δεν σιώπησε σε περιπτώσεις όπως τα Σοβιετικά τανκς στην Πράγα το 1968, την καταστολή των εργατών στην Πολωνία το 1981, ούτε για τις βιαιότητες ενάντια στους φοιτητές στην Τιεν Αν Μεν το 1989, που χαιρέτισε παντού τις δημοκρατικές αλλαγές, θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα απέναντι σε όποια εξουσία «δεξιά» ή «αριστερή» τα καταπατά.

Η αποδοκιμασία μας για την θλιβερή κατάσταση που έχει οδηγηθεί η χώρα είναι δεδομένη όπως και η αντίθεσή μας με όσους στηρίζουν ακόμη αυταρχικά καθεστώτα όπως αυτό του Μαδούρο.
 
Π. Κ. Ιωακειμίδης, Τα Νέα, 24/04/2017

Το σχετικά καλό σενάριο επικράτησε στον πρώτο γύρο των εκλογών για την ανάδειξη του νέου προέδρου της Γαλλίας. Ο ανεξάρτητος (αλλά στον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο) Εμανουέλ Μακρόν περνά στον δεύτερο γύρο μαζί με τη Μαρίν Λεπέν, την υποψήφια του ακροδεξιού Εθνικιστικού Μετώπου. Ετσι το πιθανότερο σενάριο είναι ότι στον δεύτερο γύρο στις 7 Μαΐου ο Μακρόν θα αναδειχθεί ο νέος πρόεδρος της χώρας και ταυτόχρονα η Ευρώπη θα κλείσει ένα μεγάλο κεφάλαιο αβεβαιότητας. Ο Μακρόν είναι βαθύτατα ευρωπαϊστής, υπέρ της βαθύτερης ενοποίησης της ευρωζώνης και γενικότερα της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ).

 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 24/04/2017

Σε λίγες μέρες, αναμένεται η έγκριση ενός νέου ψηφίσματος από το Ευρωκοινοβούλιο για την καταδίκη του καθεστώτος του Μαδούρο. Για τις άλλες κυβερνήσεις της Ευρώπης, η στάση ήταν αυτονόητη. Για την ελληνική κυβέρνηση, δεν ήταν. Απέρριψε ακόμα και το αίτημα της αξιωματικής αντιπολίτευσης για να φέρει το θέμα ως αντικείμενο συζήτησης στη Βουλή. Δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι πολλοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πλέξει εγκώμια στη Βενεζουέλα, ενώ προσφάτως μιλάνε μουδιασμένα για μια αόριστη «αποκλιμάκωση της κρίσης». Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν έχει κρύψει το θαυμασμό του για τον «τσαβισμό» ήδη από την εποχή που, ως πρόεδρος του ΣΥΝ, έταζε φτηνό πετρέλαιο στους ανίδεους και μοιραίους συντρόφους, που ζεσταίνονταν ακόμη με τα ξύλα της αντιπαγκοσμιοποίησης, γύρω από το αναμμένο τζάκι της αντιμνημονιακής Κουμουνδούρου.

 
Αλεξάνδρα Σφοίνη, Το Βήμα της Κυριακής, 23/04/2017
Το σύνθημα «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία» αποτελεί σήμα κατατεθέν της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Δεν ήταν όμως αποκλειστική επινόηση του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος. Ως προς τα δύο σκέλη του «Ψωμί και Ελευθερία», έλκει την καταγωγή του από τη Γαλλική Επανάσταση και κατόπιν διαδόθηκε στην Ευρώπη και στη Λατινική Αμερική αποκτώντας διεθνικές διαστάσεις.
 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 23/04/2017

Ας υποθέσουμε ότι κλείνει η αξιολόγηση, τα βρίσκουν το ΔΝΤ με τη Γερμανία, μπαίνουμε στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, διαμορφώνονται προϋποθέσεις για οικονομική μεγέθυνση. Δεν αρκεί. Χρειάζεται μια κυβέρνηση που να έχει γνώση, βούληση και ικανότητα. Αν μπορεί ο πρωθυπουργός να τη συγκροτήσει, θα έχει μια ακόμη, μεγάλη ευκαιρία. Αν, πάλι, δεν μπορεί, αδίκως εξαντλεί την υπομονή του ελληνικού λαού: Μόλις υπερψηφίσει όλα τα δύσκολα (και, τώρα πια, τα τελευταία...) μέτρα, η αντίστροφη μέτρηση θα επιταχυνθεί με ρυθμούς που πολλοί συνεργάτες του θα τρίβουν τα μάτια τους. Και το παλιό, που προσώρας δεν πείθει, ίσως φανεί ανανεωμένο – και πειστικό.

 
19/04/2017

Η Τουρκία βγαίνει βαθιά διχασμένη από το δημοψήφισμα.

Μας ανησυχεί η νέα κατάσταση και στο επίπεδο των σχέσεων Ευρώπης-Τουρκίας και Ελλάδας-Τουρκίας και στο επίπεδο του προσφυγικού με την συμφωνία Τουρκίας – Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να κρατήσει ανοικτές τις πόρτες σε μια δημοκρατική Τουρκία. Για να μπορέσει, σε μια βαθιά διχασμένη Τουρκία, αυτός ο κόσμος, οι δημοκράτες Τούρκοι, που είναι πολλοί όπως φάνηκε και στο δημοψήφισμα, να μπορούν να βλέπουν μία εναλλακτική ευρωπαϊκή λύση για την χώρα τους μακριά από αυτό το οποίο συμβαίνει σήμερα στην Τουρκία.

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 15/04/2017

Οι μεν προσφεύγουν στην ψευδή προπαγάνδα ότι ουδείς πρέπει να φοβάται τα νέα μέτρα γιατί, δήθεν, για κάθε ευρώ επιβάρυνσης θα υπάρχει ένα ευρώ ελάφρυνσης – λες και τα νέα μέτρα είναι κάποιες λογιστικές εγγραφές χωρίς πραγματικές συνέπειες. Οι δε καταγγέλλουν την κυβέρνηση με αφορμή ότι κλείνει την αξιολόγηση και μονότονα (εδώ και 14 μήνες...) επαναλαμβάνουν, σαν γραμμόφωνο που κόλλησε η βελόνα, ότι θέλουν εκλογές, να αναδειχθούν κυβέρνηση, να επαναδιαπραγματευθούν τα μέτρα που άρτι συμφωνήθηκαν με την τρόικα και, έτσι, να μας απαλλάξουν από κάθε κλαυθμό και οδυρμό, στεναγμό και λύπη. Υπάρχουν και οι γραφικότητες. Οπως η «σοσιαλιστική» κρίση νοσταλγίας του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων – και άλλα.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Το Βήμα της Κυριακής, 15/04/2017

Σε περιόδους θρησκευτικών εορτών, ιδιαίτερα το Πάσχα, πιστοί και άθεοι, εκούσια ή ακούσια, αναστοχάζονται για το ποιος έχει το «επάνω» χέρι στον «επίγειο» κόσμο. Αν δηλαδή ο αυτόνομος άνθρωπος είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για τις πράξεις του και, κατά συνέπεια, αν συνιστά ο ίδιος την αρχή συγκρότησης του κόσμου τούτου ή, όπως υποστηρίζει η Εκκλησία, αρχή του επίγειου βασιλείου είναι το προπατορικό αμάρτημα και θεμέλιό του η θεία χάρη.
Ο Αυγουστίνος γνώριζε πολύ καλά ότι στην «επίγεια πόλη» κυρίαρχος δεν μπορεί να είναι άλλος από τον άνθρωπο. Προσπάθησε όμως να το αποκρύψει. Γι’ αυτό και φρόντισε να υποβαθμίσει τη σημασία της επίγειας πόλης, της πραγματικότητας δηλαδή. Πραγματική είναι μόνο η ουράνια πόλη.

 
Γιάννης Βούλγαρης, Τα Νέα, 14/04/2017

Στο ίδιο έργο θεατές. Με πανάκριβο για άλλη μία φορά εισιτήριο. Η αέναη διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ με τον εαυτό του που επαναλήφθηκε εις ανάμνησιν του «αντιστασιακού» του χαρακτήρα και της αντιμνημονιακής καταγωγής του κατέληξε στη γνωστή κωλοτούμπα με την αποδοχή νέων μνημονιακών δεσμεύσεων. Στο μεταξύ, το κόστος ανέβηκε, οι συντάξεις κατέβηκαν, η ανάπτυξη βραχυκυκλώθηκε και οι φόροι εκτινάχθηκαν. Από το αυτοαποκαλούμενο κόμμα της αντιλιτότητας, για να μην ξεχνιόμαστε.

 
Δημήτρης Χατζησωκράτης, 12/04/2017

Μιλώντας σήμερα στο STAR TV(εκπομπή Π. Τσαπανίδου) σχετικά με το ΑΓΙΟ ΦΩΣ και τις τιμές αρχηγού κράτους:


« Δεν είμαι πιστός.
Σέβομαι απολύτως τους συνέλληνες πιστούς. Όχι γιατί είναι η πλειοψηφία. Το ίδιο θα έκανα και αν ήταν μειοψηφία.
Από την εκπομπή αυτή απευθύνομαι στους πιστούς:
Ειλικρινά τι σχέση έχει ο σεβασμός και η τιμή στο ΑΓΙΟ ΦΩΣ με αυτές τις κοσμικές φανφάρες;
Υπογραμμίζω ότι ο Μέγας Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, π. Γεώργιος Τσέτσης έγραφε: «Αποτελεί ασέβεια το να αποδίδει κανείς τιμές αρχηγού κράτους στο άγιον φως, το οποίο προέρχεται από τον τάφο Εκείνου που δήλωσε ότι: «η Βασιλεία η εμή ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου», στο Βήμα 23/02/2006».

Απευθύνομαι επίσης στους παλιούς μου συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ:
Πόσο θα ανέχεστε τις πατριδοκαπηλίες και τις «θρησκειοκαπηλείες» του εταίρου σας στην κυβέρνηση;
Τόσο πολύ η διατήρησή σας στην εξουσία σας έχει τυφλώσει;»

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Τα Νέα, 11/04/2017

Σε άρθρο του στα «ΝΕΑ» ο Νίκος Μουζέλης παρουσίασε λίγο ώς πολύ ως στρατηγικό σύμμαχο της Κεντροαριστεράς τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ίδιο κάνει κατά καιρούς από την ανάποδη ο Νίκος Φίλης.

Ας το δούμε λίγο αυτό. Το 1891, στο αμφιλεγόμενο Συνέδριο της Ερφούρτης του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, υπήρξε ένας συμβιβασμός για να μην περάσει εξ ολοκλήρου η υπό επεξεργασία ευρισκόμενη ακόμη τότε άποψη του Μπερνστάιν

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 09/04/2017

Τι θα κάναμε τώρα, αν ήμασταν μια κανονική χώρα; Θα τρέχαμε με όλες τις δυνάμεις μας να εκμεταλλευθούμε το παράθυρο που άνοιξε στο Eurogroup, για να κερδίσουμε τον χαμένο χρόνο για να αναπληρώσουμε τις απώλειες.

Η αβεβαιότητα που προκάλεσε η καθυστέρηση της τρέχουσας αξιολόγησης, είχε κόστος τη μείωση του ΑΕΠ κατά 1,35% το τελευταίο 3μηνο 2016, επειδή εξαιτίας της αβεβαιότητας μειώθηκαν οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου 13,5%. Αφού λοιπόν το διαπιστώσαμε (θέμα απλής αριθμητικής είναι...), θα σπεύδαμε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη, ώστε οι επενδύσεις που αναβλήθηκαν να γίνουν τώρα, έστω με καθυστέρηση, να προλάβουμε να μην ακυρωθούν. Θα πολεμούσαμε την αβεβαιότητα πάση θυσία – δεν θα την τροφοδοτούσαμε.

 
09/04/2017

Μετά από 7 μήνες καθυστέρησης που στοίχισαν ακριβά στην Ελληνική Οικονομία και Κοινωνία (παράταση της ύφεσης- ανεργία- επενδυτική άπνοια- αύξηση κόκκινων δανείων- διαρροή καταθέσεων) και μετά τους πανηγυρισμούς της 20ης Φεβρουαρίου για το τέλος της λιτότητας, η Κυβέρνηση εγκατέλειψε τους ψευτοπαλικαρισμούς και αποφάσισε να προχωρήσει σε μια προ-συμφωνία πλαίσιο με τους εταίρους, προκειμένου να επιστρέψει η τρόικα στην Αθήνα.

Συμφωνία με όρους παράδοσης ηττημένου, γιατί απεδέχθη την προνομοθέτηση ιδιαίτερα επώδυνων μέτρων 2% του ΑΕΠ ή αλλιώς για την ώρα 3,6 δις ευρώ, τα οποία δεν υπήρχαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 2016.

1. ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΕΓΙΝΕ ΝΑΙ ΣΕ ΝΕΑ ΣΚΛΗΡΑ ΜΕΤΡΑ

2. ΕΝΑ 4ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΧΩΡΙΣ ΠΟΡΟΥΣ

3. ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

4. ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ ΕΦ’ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΟΤΑΝ

5. ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ: ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ

6. ΕΣΒΗΣΑΝ ΤΙΣ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

7. ΕΠΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ

8. ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

 
Νίκος Χριστοδουλάκης, Συνέντευξη στην Ευτ. Αδηλίνη, ΑΠΕ-ΜΠΕ, 09/04/2017

Κάθε μέρα που περνά και διαχέεται ξανά η εικόνα της αναξιόπιστης χώρας, οι πιο συντηρητικοί πιστωτές κερδίζουν πόντους για την ανάγκη επιβολής μακροχρόνιων απαιτήσεων στην Ελλάδα. Πού το περίμενε το ΔΝΤ ότι θα γινόταν περιζήτητο για να διασφαλιστεί τάχα η αξιοπιστία εφαρμογής των μέτρων; Πριν ένα χρόνο, σχεδόν κανείς δεν ήθελε το ΔΝΤ και έλεγαν να ρυθμίζει όλο το χρέος ο ΕSM, πράγμα που θα απάλλασσε την Ελλάδα από την χορωδία των πιστωτών. Όμως η κυβέρνηση έκανε το μοιραίο λάθος και το έβαλε ξανά στο προσκήνιο επειδή νόμισε ότι θα την υποστηρίξει στο θέμα του χρέους. Τώρα βέβαια που επιτέλους κατάλαβε ότι το ΔΝΤ θα απαιτήσει σκληρότερα μέτρα το αποκηρύσσει, αλλά η ευκαιρία χάθηκε.

 
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 09/04/2017

Δεν θα είχε νόημα να επαναλάβω ή να συνοψίσω όσα γράφτηκαν εκατέρωθεν για τον Μπελογιάννη.

Αυτοί που ενδιαφέρθηκαν τα γνωρίζουν, αυτοί που δεν τα γνωρίζουν δεν πρόκειται τώρα να ενδιαφερθούν. Θα ήθελα όμως να επισημάνω μια διάσταση της αντιδικίας που ίσως ρίξει κάποιο φως στο πρόβλημα.

Ας ξεκινήσουμε με την αυτοπροσωπογραφία της Αριστεράς.

Και επειδή στον ΣΥΡΙΖΑ δεσπόζει η λεγόμενη γενιά του Πολυτεχνείου, το ζητούμενο είναι πώς βλέπουν σήμερα οι αριστεροί τον εαυτό τους μέσα από τα γυαλιά της Μεταπολίτευσης.

 
Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Συνέντευξη στο Δ. Κουκλουμπέρη, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 08/04/2017

Η ΝΔ ως εκπρόσωπος της ευρωπαϊκής δεξιάς, της συντηρητικής παράταξης στην χώρα μας είναι ο στρατηγικός μας αντίπαλος. Όσον αφορά την διακυβέρνηση του τόπου, η δική μας πρόταση είναι σταθερή για κυβέρνηση ευρείας πλειοψηφίας που θα στηρίζεται και από τα δύο πρώτα κόμματα, με πρόσωπα κοινής αποδοχής. Μια κυβέρνηση οριακής πλειοψηφίας που στηρίζεται στο απαράδεκτο μπόνους του εκλογικού νόμου κινδυνεύει να καταστεί «αναλώσιμη» και να παρασυρθεί στις γνωστές καταδικασμένες λογικές του πελατειακού κράτους.

 
07/04/2017
Η χρήση χημικών όπλων είναι μια αποτρόπαιη και καταδικαστέα πράξη. Η εξακρίβωση του θύτη είναι μια απαραίτητη διαδικασία και γι’ αυτό υπάρχουν διεθνείς Οργανισμοί ώστε να είναι αξιόπιστο το συμπέρασμα και οι συνεπακόλουθες ενέργειες.

Σε κάθε περίπτωση μονομερείς ενέργειες με πλήρη αγνόηση του ΟΗΕ, όπως ο βομβαρδισμός της Συρίας από τις ΗΠΑ, οδηγούν σε μεγαλύτερες γεωπολιτικές περιπλοκές και προκαλούν παγκόσμια ανησυχία, ειδικά στον ευαίσθητο χώρο της Μ. Ανατολής και της Μεσογείο".
 
Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της Δημοκρατικής Αριστεράς για το Eurogroup
07/04/2017

Οι αυταπάτες και οι απαράδεκτες καθυστερήσεις της κυβέρνησης όλη την προηγούμενη περίοδο έχουν επώδυνες συνέπειες για την κοινωνία που υπολογίζονται σε 3,6 δις ευρώ νέα μέτρα.
Για άλλη μια φορά θα υπάρξει υπερφορολόγηση και μείωση συντάξεων αντί για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Ταυτοχρόνως η κυβέρνηση προχωρά σε προληπτική νομοθέτηση που η ίδια την έχει χαρακτηρίσει εκτός κοινοτικού κεκτημένου και αντισυνταγματική. Με αυτές τις ασκούμενες πολιτικές τα αδιέξοδα και ο φαύλος κύκλος της ύφεσης και της ανεργίας επιτείνονται.
Και μετά από όλα αυτά η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την επιστροφή της τρόικας στην Αθήνα.
Η μόνη λύση όμως για την υπέρβαση της κρίσης είναι η αλλαγή πολιτικών με προοδευτικές ανατροπές παντού.

 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 03/04/2017

Με αφορμή τις πρόσφατες εκδηλώσεις της Βουλής των Ελλήνων για τον Νίκο Μπελογιάννη, παρακολουθήσαμε έναν ακόμη σύντομο «πόλεμο της μνήμης», ανάμεσα στον μνημονιακό πλέον ΣΥΡΙΖΑ και στο σταθερά αντιμνημονιακό ΚΚΕ. Σε ποιον ανήκει τελικά ο Μπελογιάννης; Και κυρίως τι σημαίνει αλήθεια για εμάς σήμερα ο τραγικός θάνατός του; Τη θυσία ενός ανθρώπου που αγωνίστηκε για τη δημοκρατία ή το προβλεπόμενο τέλος ενός φανατικού οπαδού της δικτατορίας του προλεταριάτου; Το μουσείο αλλά και το πιστόλι του Μπελογιάννη έγιναν τα επίδικα σύμβολα της διεκδίκησης μιας αριστερής μνήμης, που συνέχισε τον δικό της μικρό εμφύλιο στην Αμαλιάδα.

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 02/04/2017

Εχει γίνει συνήθεια, πλέον, να προκαλούνται τρικυμίες σε ένα ποτήρι νερό.
Παράδειγμα, η πρόσφατη «τρικυμία», με αφορμή ότι ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο Μάκης Μπαλαούρας, ως συνταξιούχος της Τράπεζας της Ελλάδος, ήταν μεταξύ εκείνων που πήραν το έκτακτο επίδομα για τους συνταξιούχους που με κάπως αρρωστημένη ευρηματικότητα ονομάστηκε «13η σύνταξη». Γνωρίζοντας εδώ και χρόνια τον Μάκη, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι, όταν διαπίστωσε ότι του έχει δοθεί αυτό το επίδομα, το αποποιήθηκε και το παραχώρησε στο ταμείο αλληλεγγύης και στο απεργιακό ταμείο των υπαλλήλων της Τράπεζας.

 
Όλοι οι πολιτικοί χώροι εκμεταλλεύονται τα σύμβολα και την Ιστορία
Γιώργος Σιακαντάρης, Athens Voice, 28/03/2017

Η εκδήλωση με αφορμή τα εγκαίνια του Μουσείου Μπελογιάννη στην Αμαλιάδα θέτει ξανά στο δημόσιο διάλογο τους τρόπους με τους οποίους γίνεται από όλους τους πολιτικούς χώρους η εκμετάλλευση των συμβόλων και της Ιστορίας. Είναι μια συζήτηση που δεν αφορά μόνο τα κομμουνιστικά ή τα αριστερά σύμβολα.

Άκουσα πολλούς δημοκράτες να τιμούν τον Νίκο Μπελογιάννη. Τι όμως τιμούν αυτοί στον Μπελογιάννη; Θα μπορούσαν και θα έπρεπε να τιμούν ένα άνθρωπο που αγωνίστηκε κατά των ναζί και έναν άνθρωπο που έπεσε για τις ιδέες του. Θα μπορούσε αυτός και οι άλλοι τρεις σύντροφοί του να αποκηρύξουν τις ιδέες τους για να επιζήσουν.

 
Ευγενία Μπουρνόβα, 28/03/2017

...Που είναι λοιπόν η δημόσια δωρεάν εκπαίδευση; Ίσως μόνο στο σύνθημα και στην συντηρητική και παρωχημένη εδώ και πολλές δεκαετίες εμμονή για διανομή των συγγραμμάτων στους φοιτητές (και μάλιστα ανεξάρτητα από το εισόδημά τους) αντί για την κατάργηση και δημιουργία βιβλιοθηκών και ηλεκτρονικών διδακτικών συγγραμμάτων ανοικτής πρόσβασης όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο όπως π.χ στην ιατρική: πρόκειται για τεράστια σπατάλη μέσω της οποίας το δημόσιο συντηρεί τους εκδότες (δαπανώνται παραπάνω για διανομή συγγραμμάτων από όσα η συνολική κρατική επιχορήγηση για την λειτουργία των πανεπιστημίων: €72 εκατομμύρια για συγγράμματα για τους φοιτητές των Πανεπιστημίων - €66 εκατομμύρια για λειτουργικά έξοδα όλων των Πανεπιστημίων της χώρας)

Παρέμβαση στη θεματική ενότητα: Εκπαίδευση-Ερευνα-Καινοτομία, του Συνεδρίου του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή με θέμα «Κρίση – Μεταρρυθμίσεις – Ανάπτυξη», 27-28 Μαρτίου 2017

 
Π. Κ. Ιωακειμίδης, Το Βήμα της Κυριακής, 26/03/2017

Εξήντα χρόνια Συνθήκης της Ρώμης. Εξήντα χρόνια από το κατ’ εξοχήν μετανεωτερικό κείμενο. Το Σάββατο 25 Μαρτίου συμπληρώνονται ακριβώς εξήντα χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης στην ιταλική πρωτεύουσα με την οποία δημιουργήθηκε η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) που μετεξελίχθηκε στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ). Είχε προηγηθεί βεβαίως η Συνθήκη των Παρισίων (1952) με την οποία συστήθηκε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ανθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) ως το πρόπλασμα που οδήγησε στην ΕΟΚ.

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 26/03/2017

Να κλείσει η αξιολόγηση; Ή μήπως να αναβληθεί, να κάνουμε εκλογές και να συνεχιστεί από μία άλλη κυβέρνηση, που θα είναι πιο «αξιόπιστη»; Ή μήπως να τρενάρει μέχρι το φθινόπωρο, μήπως βγει άλλη κυβέρνηση στη Γερμανία, πιο φιλική στην Ελλάδα; Αλλά, κι αν κλείσει τώρα, πώς να κλείσει; Πάση θυσία ή μήπως (καλύτερα!..) χωρίς επιπλέον θυσίες; Και είναι ηθικό να αποδεχτούμε νέα μέτρα; Ή μήπως καλύτερα για τη χώρα (και το μέλλον της Ευρώπης!..) να μην κλείσει, αν το αντίτιμο είναι επώδυνα μέτρα;

 
Δημήτρης Χατζησωκράτης, Συνέντευξη στον Μ. Μιχαήλ, ΑΠΕ-ΜΠΕ, 26/03/2017

Η αντίληψη «διαπραγματεύομαι άρα υπάρχω» έχει κοντά, ή μάλλον πήλινα πόδια και δυστυχώς μεγάλο κόστος. Η παράταση της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας με το μη κλείσιμο της β΄ αξιολόγησης και επιφέρει παράταση της λιτότητας, και προκαλεί την αναβολή κάθε ιδέας ανάληψης επιχειρηματικών πρωτοβουλιών, από τις πιο μικρές (π.χ. η αγορά ενός στοιχειώδους και αναγκαίου μηχανολογικού εξοπλισμού, μια επί πλέον πρόσληψη), έως και τις βεβαιωμένες επιλογές ξένων funds για μεγάλες επενδυτικές πρωτοβουλίες στην Ελλάδα με καθοριστικές θετικές επιπτώσεις στην απασχόληση. Το «κόστος» από την δήθεν διαπραγμάτευση του 2015 ήταν το 3ο Μνημόνιο -ως μη όφειλε-, με τα επιπλέον 86 δισ., το κλείσιμο των τραπεζών και τα capital controls. To «κόστος» από τη νέα δήθεν διαπραγμάτευση θα είναι... ένα 4ο Μνημόνιο για τo 2019 και 2020, χωρίς ακόμα να γνωρίζουμε τι επιπλέον -τελικώς- θα περιέχει. Και μάλιστα... χωρίς να διαφαίνεται μια νέα χρηματοδότηση.

 
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 25/03/2017

Αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις, στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ διαχέεται ολοένα και περισσότερο μια αίσθηση απογοήτευσης.
Και δεν το λένε μόνο οι δημοσκοπήσεις. Εχει σαφώς αλλάξει η περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
Η αρχική αισιοδοξία, ο δυναμισμός και η προσδοκία της αλλαγής που ευαγγελίζεται η άνοδος της Αριστεράς στην εξουσία για πρώτη φορά, όλα έχουν ουσιαστικά εκπνεύσει και διατηρούνται εν ζωή σε επικοινωνιακό μόνο επίπεδο με ενέσεις ρητορικής ανατρεπτικότητας.
Πώς πρέπει να διαβάσουμε αυτή την απογοήτευση;

Κατ’ αρχάς, ποιοι αποτελούν τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ; Σίγουρα όχι εκείνοι που μέσα στη μαύρη απελπισία τους τον ψήφισαν γιατί ήθελαν από κάπου να πιαστούν.

 
Γιάννης Βούλγαρης, Τα Νέα, 24/03/2017

«Ξυπνά μια νέα δημοκρατική συνείδηση;» αναρωτιόμασταν πριν από κάποιο καιρό παρακολουθώντας τη μαχητικότητα των διαδηλώσεων στις ΗΠΑ μετά την εκλογή του Τραμπ («ΤΑ ΝΕΑ», 28-29/1/2017). Τελικά μπορεί να μην είναι μόνο ευχή. Μπορεί και να είναι μια πραγματικότητα, που δηλώνει την παρουσία της χωρίς ακόμα να εγγυάται τη σταθερότητά της. Οι ολλανδικές εκλογές έδωσαν άλλο ένα σήμα. Tα ποσοστά των ακροδεξιών μετρήθηκαν μικρότερα από τα αναμενόμενα, κυρίως όμως υπήρξε πολιτική κινητοποίηση και σημαντική άνοδος της εκλογικής συμμετοχής.

 
Το 3ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Θα μας συνοδεύει τα 3 επόμενα χρόνια

Το Πλήρες κείμενο σε pdf

Σημεία Σύγκλισης

Η κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης που θα δημιουργηθεί με τη στήριξη των τριών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) θα έχει πλήρεις αρμοδιότητες και χρονικό ορίζοντα όπως ορίζει το Σύνταγμα.Στόχος της είναι να αντιμετωπίσει την κρίση, να ανοίξει το δρόμο της Ανάπτυξης και να αναθεωρήσει όρους της Δανειακής Σύμβασης (Μνημονίου), χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, ούτε την παραμονή της στο ευρώ. Και, ασφαλώς, χωρίς να αμφισβητήσει τους αυτονόητους στόχους μηδενισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος, ελέγχου του χρέους και εφαρμογής των διαρθρωτικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα.

Σήφης Πολυμίλης
Το Βήμα της Κυριακής, 23/04/2017
Μισός αιώνας είναι πολύ μεγάλο διάστημα για να διατηρείται ζωντανή η ιστορική μνήμη από την επτάχρονη δικτατορία. Ωστόσο οι πληγές της, όσο και να μην το συνειδητοποιούμε, έχουν αφήσει βαθιά τα σημάδια τους στο κοινωνικό σώμα. Δεν είναι μόνο ότι σταμάτησε την πνευματική άνοιξη της δεκαετίας του ’60, ότι αποξένωσε τους Ελληνες από τους δημοκρατικούς θεσμούς, καλλιέργησε τον εθνικιστικό απομονωτισμό και τον αντιδυτικισμό.
 
Δημήτρης Δημήτρης Χριστόπουλος
www.chronos.fairead.net, 21/04/2017
Βρισκόμενος, κατά κύριο λόγο, στο Παρίσι όπου είναι η έδρα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (FIDH), παρακολουθώ στενά και ανήσυχος εδώ και κάμποσο καιρό την καμπάνια των γαλλικών προεδρικών εκλογών. Λόγω της θέσης του προέδρου της FIDH δεν είναι θεσμικά προσήκον να καταθέτω δημόσια την πολιτική μου εκτίμηση για τα πράγματα (όπως και γενικώς αφίσταμαι των τη στενή εννοία πολιτικών σχολίων γενικά πλέον) ούτε στην Ελλάδα, ούτε, βέβαια, και στη Γαλλία.
 
Μιχάλης Μητσός
Τα Νέα, 20/04/2017
Με τον Δημήτρη Καμμένο κανονικά θα έπρεπε να έχουμε τελειώσει ύστερα από εκείνη την ανάρτησή του στο twitter για το Αουσβιτς. Ηταν λίγο πριν από το δημοψήφισμα του 2015 και ο βουλευτής των ΑΝΕΛ ανέβασε μια φωτογραφία της πύλης του στρατοπέδου, αντικαθιστώντας την ιστορική επιγραφή με τη φράση «Μένουμε Ευρώπη». Μετά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, είπε διάφορες δικαιολογίες, τη μια χειρότερη από την άλλη, αλλά δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη. Τι να πεις κατόπιν αυτού μαζί του;
 
Παύλος Τσίμας
Τα Νέα, 14/04/2017
Δύο υποψήφιοι που εναλλάσσονται, δημοσκοπικά, στην πρώτη θέση, μεταξύ 23% και 25%. Αλλοι δύο που βρίσκονται κάπου μεταξύ 18% και 20%. Τέσσερις υποψήφιοι πρόεδροι που στριμώχνονται σε ένα δημοσκοπικό περιθώριο πέντε μονάδων. Κι ένα εκλογικό σώμα που δυσκολεύεται να αποκρυσταλλώσει τις αποφάσεις του: τέσσερις στους δέκα δηλώνουν ότι δεν έχουν αποφασίσει ακόμη!
 
Σεραφείμ Πολίτης
Τα Νέα, 14/04/2017
Πάμε για τέταρτο Μνημόνιο; Αναμφισβήτητα ναι, λένε όσοι γνωρίζουν τον τρόπο λειτουργίας των αγορών και τη σημερινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.

Από ένα νέο βαρύ χρηματοδοτικό πρόγραμμα ώς μία προληπτική γραμμή πίστωσης που θα συνοδεύεται από δεσμευτικούς όρους για εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων και μεταρρυθμίσεων σε μορφή Μνημονίου, όλα είναι ανοικτά για την επόμενη μέρα στην Ελλάδα.
 
Κώστας Καρακώτιας
Έθνος, 11/04/2017
...Δυστυχώς η αύξηση της εγκληματικότητας και η γενίκευση της ανασφάλειας και του φόβου αντιμετωπίζονται με τη συνήθη ανορθολογική ελαφρότητα. Τις σχετικά μεγάλες ποινές που προβλέπουν οι νόμοι και επιβάλλουν τα δικαστήρια ακολουθεί μια αλλοπρόσαλλη αντιμετώπιση της διάρκειας της έκτισής τους.
 
Γιάννης Μαγκριώτης
09/04/2017

Η κατασκευή του «Αυτοκινητόδρομου Αγαιου», ξεκίνησε το 2007 και έπρεπε να ολοκληρωθεί, στο τέλος του 2012.
Το έργο χρηματοδοτήθηκε, κατά 25% από την ΕΕ και το Ελληνικό δημόσιο, κατά 46% από ιδιωτικά κεφάλαια (Εργολάβους και Τράπεζες) και τα υπόλοιπα, από τα διόδια.
Ο Παραχωρησιούχος θα λειτουργεί, θα συντηρεί και θα εκμεταλλεύεται τον Αυτοκινητόδρομο, για 40 χρόνια.

 
Νίκος Μουζέλης
Τα Νέα, 08/04/2017
...Είναι πια καιρός ΣΥΡΙΖΑ και Κεντροαριστερά να ξεχάσουν τα μικροκομματικά τους συμφέροντα και να σκεφτούν το μέλλον της δημοκρατίας στη χώρα μας. Η συμμαχία μεταξύ Κεντροαριστεράς και ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να επηρεάσει θετικά και τις δύο πλευρές. Για παράδειγμα, αν υπήρχε μια τέτοια συμμαχία, τουλάχιστον οι 7 υπουργικές θέσεις των ΑΝΕΛ θα τις χειρίζονταν η Κεντροαριστερά.
 
Ροβέρτος Σπυρόπουλος
Τα Νέα, 08/04/2017
Τα ιδιαιτέρως αρνητικά αποτελέσματα της λεγόμενης «μεταρρύθμισης» του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης (ΣΚΑ) από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι πλέον ορατά.

- Μεγάλη μείωση των εσόδων στις μηνιαίες εισφορές από εργαζομένους, ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολουμένους, κατάρρευση εσόδων από τις ρυθμίσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών και την έκρηξη της μερικής απασχόλησης.
 
Μιχάλης Μητσός
Τα Νέα, 08/04/2017
Ποιος το περίμενε; Ποιος θα μπορούσε να προβλέψει μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες ότι ο άνθρωπος που εξελέγη πρόεδρος χάρις στους Ρώσους, και έλεγε ότι «η Αμερική έχει μεγαλύτερα προβλήματα από τον Ασαντ», θα έφτανε 77 μόλις ημέρες αφού αναλάμβανε την εξουσία να κάνει αυτό που δεν τόλμησε να κάνει ο προκάτοχός του,
 
Γιώργος Αργείτης
Τα Νέα, 08/04/2017
...Υπάρχει ανάγκη ο δημόσιος διάλογος να απαλλαγεί από ιδεοληψίες και να εμπλουτιστεί από μια εναλλακτική οπτική για τη σημασία των θεσμών της αγοράς εργασίας. Η προστασία της αγοράς εργασίας και της οικονομικής πολιτικής από την ουτοπία του νεοφιλελευθερισμού είναι αναγκαία όχι μόνο για την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική σταθερότητα της χώρας, αλλά και για τη θωράκιση της Δημοκρατίας
 
Τάσος Γιαννίτσης
Τα Νέα, 01/04/2017

Οσο η ΕΕ περιοριζόταν στην κοινή αγροτική πολιτική, στο εξωτερικό εμπόριο και στην ενοποίηση των αγορών, η συνύπαρξη χωρών με διαφορετικά επίπεδα και ικανότητες ανάπτυξης δεν αποτελούσε εμπόδιο. Οταν στην ΕΕ εισήχθη το ευρώ, μια πειθαρχία στην οικονομική πολιτική, η αναζήτηση Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και η Ευρώπη διευρύνθηκε σε 28, τα όρια ήταν εκεί. Οταν προέκυψε και η κρίση, τα όρια ξεπεράστηκαν.

 
Χαρίδημος Κ. Τσούκας
Το Βήμα της Κυριακής, 26/03/2017
Ανήκω στην πρώτη γενιά Ελλήνων και Ελληνίδων που ωφελήθηκαν ιδιαίτερα από την ένταξη της χώρας στην τότε ΕΟΚ, μετέπειτα ΕΕ. Η Ευρώπη μάς έδωσε ευκαιρίες για σπουδές, υποτροφίες, σταδιοδρομία. Αρχίσαμε να νιώθουμε την έννοια της πατρίδας διαφορετικά - πιο διευρυμένα. Η ταυτότητά μας άρχισε να γίνεται πιο σύνθετη. Περισσότερο έντονα αισθάνονται οι νεότερες γενιές με αντίστοιχες εμπειρίες. Η Ευρώπη είναι το δεύτερο σπίτι μας.
 
Γεράσιμος Μοσχονάς
Το Βήμα της Κυριακής, 26/03/2017
«Οι κύριοι Σουμάν, Αντενάουερ, Ντε Γκάσπερι και Ζαν Μονέ διακρίνονται από εξαιρετικά χαρίσματα [...]: δεν διεκδίκησαν όμως ποτέ τον ρόλο των δημιουργών μιας εργατικής και σοσιαλιστικής Ευρώπης». Ετσι έγραφε το 1954, αρκετά πριν από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης (1957), ο F. Perroux, ένας κλασικός μη Σοσιαλιστής της εποχής του Ψυχρού Πολέμου.
 
Μάνος Ματσαγγάνης
Το Βήμα της Κυριακής, 26/03/2017
Ενα από τα πιο ενδιαφέροντα - και παραγνωρισμένα - στιγμιότυπα της αντιπαράθεσης των ολλανδικών κομμάτων εν όψει των εκλογών της περασμένης εβδομάδας ήταν η βαθμιαία μετατόπιση του Κόμματος της Ελευθερίας του Γκέερτ Βίλντερς στο (προνομιακό για αυτό, υποτίθεται) ζήτημα του δημοψηφίσματος για την παραμονή της χώρας του στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
 
Παύλος Τσίμας
Τα Νέα, 24/03/2017
Αν αυτά τα ποτά και οι γυναίκες, που έφαγαν - κατά τον πικραμένο Γερούν Ντεϊσελμπλούμ - τα λεφτά των ανθρώπων του Νότου, ήταν απλώς ένα ζαλισμένο από μια εκλογική πανωλεθρία lapsus linguae, δεν θα είχε και πολλά να συζητήσει κανείς.
 
ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ
Design, Developed & Powered by 2easy Web Applications
Επισκέπτες | Σήμερα: 422 | Σύνολο από 20/02/2004: 18,181,747 | Μοναδικά IP: 512,099