Γιώργος Σιακαντάρης, Athens Voice, 30/11/2016

Από το η ελπίδα έρχεται, που είχαμε τον Ιανουάριο του 15, όπως τότε πίστεψε ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο όπου ακόμη ένα μεγαλύτερο κομμάτι πιστεύει πως πουθενά δεν υπάρχει ελπίδα. Το να διαπιστώνει κανείς σήμερα την κοινωνική και οικονομική κρίση της χώρας είναι το προφανές, αυτό όμως που βρίσκεται απειλητικά πίσω απ’ αυτή τη διαπίστωση είναι ότι οι πολίτες είναι πλέον απελπισμένοι και όχι «αγανακτισμένοι».
Ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε ότι θα φέρει τον καραμανλισμό της περιόδου 2007-2009, με τον κ. Τσίπρα στον ρόλο του Καραμανλή. Αποδείχθηκε όχι απλά ψέμα, ούτε καν αυταπάτη, αλλά χειραγώγηση.
Με το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης ξεγέλασε τους πάντες.

 
Γιάννης Βούλγαρης, Τα Νέα, 03/12/2016

Αν σε κάτι συμφωνούν όλες οι αναλύσεις είναι ότι ο κόσμος έχει μπει σε μια φάση αβεβαιότητας. Κάποιοι χαίρονται γι’ αυτό - οι πάσης φύσεως εθνικιστές, οι ακροδεξιοί, οι ποικιλόχρωμοι «απομονωτιστές» που θεωρούν την παγκοσμιοποίηση αιτία όλων των κακών. Οι περισσότεροι ανησυχούν και κάποιοι φοβούνται. Κυρίως στις χώρες που κινδυνεύουν, σε περίπτωση ριζικής υποτροπής των διεθνών ισορροπιών, να βρεθούν στο μάτι του κυκλώνα ή παρέα με δύστροπους γείτονες.

 
Κώστας Καρακώτιας, Έθνος, 29/11/2016
Μετά τον θάνατο του Φιντέλ Κάστρο πολλοί, με ιδιαίτερη ένταση, προσπαθούν να αποτιμήσουν την περίπτωσή του και πάντα από μια δεδομένη οπτική γωνία. Δεν θα μπορούσε όμως να γίνει διαφορετικά. Ο Κάστρο υπήρξε ένας άνθρωπος της ρήξης και ως τέτοιος δημιούργησε έντονες πολώσεις. Αλλωστε, αναμετρήθηκε με πάθος με τα μεγάλα διακυβεύματα του περασμένου αιώνα: Τον ιμπεριαλισμό, την επανάσταση, τον Κομμουνισμό, τον ολοκληρωτισμό.

Τι να γράψει όμως κανείς για τον Φιντέλ, ιδίως αν ήταν από τους ήρωες των εφηβικών του χρόνων; Και για ποιον Φιντέλ να γράψει;
 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 29/11/2016

Σε μια προσπάθεια να αλλάξει την ατζέντα για να μην αναμετρηθεί με την κοινωνική απογοήτευση από την τρέχουσα ασκούμενη πολιτική, η κυβέρνηση εστιάζει στο κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, στη νέα συμφωνία για το χρέος και στην ανάπτυξη. Απαραίτητη προϋπόθεση για όλα αυτά, λέει η κυβέρνηση, είναι η πολιτική σταθερότητα, και άρα, ο εξορκισμός κάθε σκέψης για εκλογές, καθώς αυτές θα εξέπεμπαν λανθασμένα μηνύματα στους εταίρους, στους δανειστές αλλά και στους πιθανούς επενδυτές. Όπως άλλωστε διαβεβαιώνει σύσσωμο το υπουργικό συμβούλιο, η κυβέρνηση έχει ορίζοντα τριετίας.

 
Δεν υπάρχει τρίτος πόλος!
Δημήτρης Χατζησωκράτης, 29/11/2016

Το μήνυμά μας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΟΛΟ. Η ανάγνωσή του όμως, πάντα εξαρτάται και από τα ματογυάλια που το εξετάζεις…

...Οι διαχωριστικές γραμμές στο πολιτικό σκηνικό υπάρχουν. Μόνο που τις αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά από αυτές που ισχυρά συγκροτήματα επιδιώκουν να επιβάλλουν ως ισχύουσες.

Δεν είναι από τη μια ο ΣΥΡΙΖΑ και από την άλλη οι αντι- ΣΥΡΙΖΑϊκές δυνάμεις. Σπεύδω από την αρχή να ξεκαθαρίσω ότι μιλώντας ιστορικά αλλά κυρίως πολιτικά η πραγματική διχοτομία είναι «δεξιά- αριστερά». Αυτή δεν έπαψε να υπάρχει. Αλλιώς διατυπωμένο, με ευρύτερους όρους, όπως γίνεται ευρύτερα αποδεκτή στην ελληνική κοινωνία: «πρόοδος-συντήρηση». Ομιλούμε για τον «προοδευτικό – συντηρητικό χώρο». Ο προσδιορισμός των δύο πόλων δεν εξαφανίζει το κομμάτι που παραδοσιακά ένιωθε ως «κεντρώος χώρος». Απλώς, σήμερα αυτή η προσέγγιση καθίσταται ευκολότερα κατανοητή και εξ αιτίας και της ευρύτατης αποδιάρθρωσης των μεσαίων στρωμάτων.

 
Θόδωρος Μαργαρίτης, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 28/11/2016

Όλα δείχνουν ότι και η σημερινή κυβέρνηση θα έχει την τύχη της προηγούμενης. Οι δημοσκοπήσεις και κυρίως η πραγματική ζωή επιβεβαιώνουν ότι το κυβερνητικό εγχείρημα της Αριστεράς οδηγείται στη δύση του.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ιδιαίτερα ευφυής για να αντιληφθεί ότι μόνο μια κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης είναι σε θέση να προχωρήσει πιο αποτελεσματικά τις όποιες διαπραγματεύσεις με τους δανειστές-ειδικά για το χρέος-και να προωθήσει στο εσωτερικό τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις χωρίς το φόβο του πολιτικού κόστους.

 
Αλέξης Παπουτσής, www.karfitsa.gr/, 26/11/2016

Οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη πλην μιας μεγάλης σε έκταση πολιτικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ και συνολικής αποδοκιμασίας της διακυβέρνησής του, σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο και αν λάβουν χώρα εθνικές εκλογές, θα συνιστά έκπληξη μεγατόνων. Είναι τέτοια η ζημία στη χώρα από την διακυβέρνησή του που δεν αφήνει περιθώρια ανάκαμψης και αντιστροφής του κλίματος.
Παραμένουν βέβαια αρκετά ερωτήματα στο τραπέζι με βασικότερο την κατάσταση στην οποία θα παραδώσει τη χώρα στην όποια επόμενη κυβέρνηση. Μία καλή εξέλιξη θα ήταν να μην έχει επέλθει κάποια μείζονος σημασίας μη αναστρέψιμη καταστροφή

 
Πάνος Παπαδόπουλος, www.protagon.gr, 26/11/2016

Με την Κούβα του Κάστρο συνηθίζουμε να διαπράττουμε ένα θεμελιώδες σφάλμα. Τη συγκρίνουμε με τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες, εντελώς έξω από το γεωγραφικό και ιστορικό της πλαίσιο. Δεν τη συγκρίνουμε ούτε με το Μεξικό, ούτε με την Ονδούρα, ούτε φυσικά με την Κολομβία...

Ηταν πια νύχτα όταν μετά από 12 ώρες σε αεροπλάνο της Air France έφθασα στο αεροδρόμιο της Αβάνας. Ηταν Φεβρουάριος του 2008, αλλά έκανε ζέστη. Λογικό. Ημουν στους τροπικούς. Ο ιμάντας για την παραλαβή των αποσκευών άρχισε να γρυλίζει ενθουσιασμένος. Υστερα από 45 λεπτά δεν είχε βγει ούτε μία βαλίτσα. Στην ώρα, πίστευες πια ότι θα έβγαζες το ταξίδι στην Κούβα με όσα φορούσες.

 
Γιώργος Θεοτοκάς, www.iefimerida.gr, 26/11/2016

Σε ομιλία του στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ τον Μάιο του 2015 ο Αλ. Τσίπρας είχε πει ότι η κυβέρνησή του θα κάνει στροφή 360 μοιρών (αντί για 180) στα εργασιακά σε σχέση με τις προβλέψεις των προηγούμενων μνημονίων επαναφέροντας τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τη διαιτησία και είχε τότε διακωμωδηθεί για την επική γκάφα.

Ενάμιση χρόνο μετά αποδείχθηκε ότι η ρήση του πρωθυπουργού έμελλε να είναι προφητική, αφού θα κάνει το ανέκδοτο πραγματικότητα και όχι μόνο θα αποδεχθεί τις ρυθμίσεις που θεσπίστηκαν για τις εργασιακές σχέσεις με τις προβλέψεις των προηγούμενων μνημονίων, αλλά θα δεχθεί ακόμη επαχθέστερες.

 
Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Συνέντευξη στον Λ. Λασκαρίδη, Παρασκήνιο, 26/11/2016

Με τις αναποτελεσματικές πολιτικές που ασκούνται δεν μπορεί να βγει από την κρίση. Μόνο αν συμφωνηθούν και υλοποιηθούν, στο πλαίσιο της εθνικής συνεννόησης, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις με στόχο την εξοικονόμηση δαπανών σε όλους τους τομείς πολιτικής θα μπορέσει να σταματήσει η φορομπηχτική πολιτική που επιτείνει τον φαύλο κύκλο ύφεσης και ανεργίας. Ταυτόχρονα είναι απαραίτητη η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους για να καταστεί βιώσιμο. Αλλά ας μην υπάρχουν νέες αυταπάτες, ακόμη και να ρυθμιζόταν το χρέος, γρήγορα θα φτάναμε στο ίδιο σημείο εάν δεν υιοθετηθεί ένα υγιές παραγωγικό μοντέλο.

 
Πέτρος Παπασαραντόπουλος, The books journal, 26/11/2016

Γράφονται και θα γραφτούν πολλά και εν πολλοίς αντιφατικά, για την προσωπικότητα, τα μέσα και τις μεθόδους καθώς και για τα αποτελέσματα των πολιτικών και πρακτικών του Φ. Κάστρο. Ο Π. Παπασαραντόπουλος δίνει, κατά τη γνώμη μας, μια ισορροπημένη αποτίμηση. Δ.Χ.

Πέθανε χθες, 25 Νοεμβρίου 2016, ο ηγέτης της κουβανέζικης Επανάστασης και, μετέπειτα, πρωθυπουργός και πρόεδρος της Κούβας για 49 χρόνια. Στην Ελλάδα είναι είδωλο για πολλούς. Τι ήταν όμως ο Φιντέλ, και τι το καθεστώς του, πίσω από τη βιτρίνα της μυθολογίας;


 
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΗ ΜΟΡΙΑ
25/11/2016

Ο Υπουργός Μετανάστευσης κ. Μουζάλας αναφέρεται στην τραγωδία στη Μόρια ως τυχαίο ή ατυχές γεγονός. Τον ενημερώνουμε ότι δουλειά των υπουργών είναι να μην αφήνουν τα πράγματα στην τύχη τους αλλά να εφαρμόζουν τον νόμο. Για τις συνθήκες σε «οργανωμένες δομές» του Ελληνικού Κράτους έχουν ευθύνη όσοι τις διοικούν. Από τον απλό προϊστάμενο μέχρι τον υπουργό.
Η υπόθεση δεν μπορεί να κλείσει με ένα γενικόλογο υπουργικό δελτίο τύπου.

Ρωτάμε τον Υπουργό και τον συναρμόδιο του κ. Τόσκα:
Ποιος είναι ο διοικητικά υπεύθυνος της δομής και ποια μέτρα έχει λάβει για την αποτροπή τέτοιων «τυχαίων γεγονότων»;
Εφαρμόζονται οι προδιαγραφές του νόμου 4375/16 στο Κέντρο Υποδοχής της Λέσβου ή/και ο κανονισμός λειτουργίας της υπουργικής απόφασης του 2012;
Ποιος επέτρεψε να υπάρχουν φιάλες υγραερίου μέσα σε σκηνές εντός του Κέντρου Υποδοχής;
Οι δικαιολογίες περί «τυχαίου γεγονότος» καθιστούν ακόμη περισσότερο αναγκαία την έρευνα σε βάθος και την απόδοση ευθυνών όπου υπάρχουν. Όπως ακριβώς θα γινόταν σε περίπτωση που τα θύματα ήταν Έλληνες πολίτες.

 
Τάσος Δαρσινός, 23/11/2016

Στην αναγκαιότητα συνεργασίας και ενωτικής δράσης τους συμφώνησαν εκπρόσωποι Κομμάτων και πολιτικών Κινήσεων, που συμμετείχαν στην δημόσια εκδήλωση, για την ενότητα του προοδευτικού χώρου, την οποία συνδιοργάνωσαν προχθές ( 23-11-2016 ) στην Αίγλη Ζαππείου ο όμιλος κοινωνικού, πολιτικού και επιστημονικού προβληματισμού ΑΚΤΙΔΑ και η Ένωση Δημοκρατικής Εθνικής Μεταρρύθμισης ( Ε.Δ.Ε.Μ ).

Παραβρέθηκαν ο Α. Λοβέρδος (ΠΑΣΟΚ), τα μέλη της Ε.Ε. της ΔΗΜΑΡ Τ. Δαρσινός – Eφη Παγκάλου , Δ. Τσιόδρας (ΠΟΤΑΜΙ) , Γ. Ελενόπουλος – Φ. Σαχινίδης (ΚΙΔΗΣΟ) οι Γ. Ραγκούσης και Γ. Μαγκριώτης εκπρόσωποι των αντίστοιχων κινήσεων καθώς και ο πολιτικός αναλυτής Λ. Κουσούλης.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Το Βήμα της Κυριακής, 20/11/2016

...Κινδυνεύει η Ευρώπη από τους δικούς της Τραμπ; Ναι, θα κινδυνεύει ως την ημέρα που στα διάφορα Ευρωπαϊκά Συμβούλια Κορυφής θα αρχίσουν εκ νέου να συζητούν για το κράτος πρόνοιας, για τη φτώχεια (εποχή Ντελόρ) και όχι μόνο για τις δαπάνες. Και φυσικά ως την ημέρα που και οι διανοούμενοι θα πάψουν να φοβούνται ότι θα τους θεωρούν «σοσιαλδημοκράτες παλιάς κοπής» που χάνουν τα like τους αν αρχίσουν να μιλούν για τα θέματα της φτώχειας και των ανισοτήτων.

Κινδυνεύει όμως και αν η επιστροφή του κοινωνικού ζητήματος αφεθεί σε ανθρώπους που βρίσκονται μακριά των βασικών αξιών που διέπουν την ευρωπαϊκή ιδέα, όπως είναι ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ.

 
Στέλιος Στυλιανίδης, Το Βήμα της Κυριακής, 20/11/2016

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θα μπορούσε να βρεθεί σε κανένα ψυχαναλυτικό ντιβάνι, ούτε να ζητήσει την παραμικρή βοήθεια από επαγγελματία ψυχικής υγείας. Είναι ο τύπος της ναρκισσιστικής προσωπικότητας που έχοντας μια ειδική παθολογία του υπερεγώ του, δηλαδή την ισχνή εσωτερίκευση νόμων και κανόνων ηθικής, επιτίθεται στους αντιπάλους του με φθόνο, οργή και ακραία ένταση.
Για την αυταρχική προσωπικότητα του Τραμπ, έτσι όπως την περιέγραφαν η σχολή της Φρανκφούρτης (Τ. Αντόρνο 1950) και η σύγχρονη ψυχανάλυση, οι πρωτόγονες αμυντικές διεργασίες, όπως διχοτόμηση (καλό-κακό), ακατέργαστη εξιδανίκευση του εαυτού («η Αμερική είμαι εγώ και θα την κάνω ξανά μεγάλη»), δεν τον αφήνουν να αρκείται στην ήττα του αντιπάλου.

 
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 19/11/2016
Ενα από τα θέματα που έχει ανοίξει η κυβέρνηση είναι και η αναθεώρηση του Συντάγματος. Το αν αυτό ανταποκρίνεται σε πραγματικές ανάγκες ή απλώς εκτρέπει την προσοχή από κάποια άλλα δυσάρεστα είναι ερώτημα ανοιχτό, και ως τέτοιο παραπέμπεται στο καθημερινό μαλλιοτράβηγμα που ακούει στο όνομα «επικοινωνιακή πολιτική» των μεν και των δε.

Πάντως, γνήσια ή προσχηματική η αναθεώρηση, μερικές σκέψεις για το τι θα περιλαμβάνει έχουν ήδη γίνει. Και μολονότι ενδέχεται πολλά να αλλάξουν στην πορεία, μια απ’ αυτές μού κίνησε την προσοχή, επειδή αναφέρεται στην αντιδικία κυβέρνησης - Εκκλησίας.
 
Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος, Τα Νέα, 19/11/2016

Τα πρώτα (πολλά) χρόνια της Μεταπολίτευσης η «γενιά του Πολυτεχνείου» αποθεωνόταν. Τη συνόδευε το φωτοστέφανο των αγώνων, του ηρωισμού και του σημαντικού ρόλου της στην πτώση της χούντας. Η αποχουντοποίηση στα πανεπιστήμια μετέτρεψε σχεδόν όλους τους φοιτητές σε ριζοσπάστες, το επαναστατικό κλίμα της εποχής που κυριάρχησε ως διά μαγείας εξαφάνισε τη στήριξη που απολάμβανε το καθεστώς από μεγάλα τμήματα της κοινωνίας και εν μια νυκτί ουκ ολίγοι χουντικοί ξεπλύθηκαν. Και έτσι, ελλείψει αντιστασιακών την περίοδο της χούντας, έγιναν όλοι αντιστασιακοί στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.

 
AΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ
18/11/2016

Τα νησιά του Βορείου Αιγαίου βυθίζονται κάθε μέρα ακόμα περισσότερο στην απελπισία και την απόγνωση. Ανθρώπινες ζωές κινδυνεύουν. Η αστυνομία είναι αδύναμη να αντιμετωπίσει την κατάσταση και να προστατέψει τους πρόσφυγες και τους δημοκρατικούς πολίτες της Χίου. Ακροδεξιοί προβοκάτορες έκαναν για άλλη μια φορά την εμφάνιση τους.

Ο Πρωθυπουργός αντί για συντονισμό της διαχείρισης των προσφυγικών ροών επέλεξε την επικοινωνιακή αναβάθμιση του Υπουργείου Μετανάστευσης. Τα επικοινωνιακά τεχνάσματα δεν πείθουν γιατί δεν λύνουν τα υπαρκτά προβλήματα. Δημιουργούν όμως επιπρόσθετες διοικητικές καθυστερήσεις.

Οι δήθεν συντονισμένες διπλωματικές προσπάθειες ώστε να πειστούν οι εταίροι για την ανάγκη αποσυμφόρησης των νησιών έπεσαν στο κενό.

 
43 χρόνια μετά
Δημήτρης Χατζησωκράτης, Τα Νέα, 18/11/2016

...Ο/η σημερινός/ή νέος/α, που αμφισβητεί, δεν μπορεί να είναι ο/η «κολλημένος/η» στα συνθήματα του 1973.

Ο νέος/α εξεγερμένος/η είναι αυτός/ή που μάχεται, αντιπαλεύει ανειρήνευτα κάθε είδους εμπόδιο. Αυτός/ή που στέκεται ενάντιος/α σε κάθε μορφής εξουσίας, που επιχειρεί να του/της στερήσει τις δυνατότητες να είναι δημιουργικός/ή, να αναζητεί τη γνώση, την έρευνα, τις αξίες της διαρκούς ανανέωσης και καινοτομίας, την πρόσβαση σε σταθερή και ποιοτική εργασία, την ποιότητα στη ζωή του, καθώς και το δικαίωμα στο όραμα για το μέλλον. Αυτός/ή που αμφισβητεί αλλά και παρεμβαίνει. Αυτός/ή που έχει σαφή προσανατολισμό για το νέο κόσμο της γνώσης και τη σύνδεσή του/της με την κοινωνία και την παραγωγή. Αυτός/ή που συμβάλλει ουσιαστικά και ταυτίζεται δημιουργικά και θετικά με το μέλλον του τόπου ως πρωταγωνιστής/τρια και όχι ως θεατής.

 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
16/11/2016

43 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, οι μνήμες και τα μηνύματα προβάλλουν πάντα επίκαιρα. Αποτελεί ορόσημο για τους αγώνες του λαού και της νεολαίας. Εξέφρασε την ανάγκη της νεολαίας να αγωνιστεί για τα αιτήματα ενός ολόκληρου λαού για αξιοπρέπεια, ελευθερία και δημοκρατία.

Σήμερα, που η χώρα και η κοινωνία βρίσκονται αντιμέτωπες με μια πρωτοφανή οικονομική και κοινωνική κρίση, το μήνυμα του αντιδικτατορικού αγώνα, πρέπει να σηματοδοτήσει την ενότητα του λαού για την υπεράσπιση των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων και την ενίσχυση των θεσμών της Δημοκρατίας. Με συλλογική δράση και εθνική συνεννόηση.

 
Στέργιος Καλπάκης, 15/11/2016

Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως προοδευτικός χώρος, μετά την καταστροφική διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η σταδιακή απαξίωση κάθε προοδευτικής ιδέας και η υιοθέτηση υπερσυντηρητικών θέσεων, τόσο σε οικονομικά όσο και σε κοινωνικά θέματα, από ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας.
Συγκεκριμένα, η φοροεπιδρομή στη μεσαία τάξη ενισχύει τα επιχειρήματα όσων υποστηρίζουν ότι η χρηματοδότηση της κοινωνικής πολιτικής, μέσω της προοδευτικής φορολογίας, είναι τιμωρία για τους επιτυχημένους. Την ίδια ώρα, οι κρατικίστικες εμμονές του ΣΥΡΙΖΑ, οι παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη και η προσπάθεια ελέγχου της ενημέρωσης ενισχύουν τις απόψεις όσων πιστεύουν ότι οποιαδήποτε μορφή ρύθμισης εγγράφει ολοκληρωτικές προθέσεις.

 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 14/11/2016

Από Αστόρια στην Ελλάδα
απ’ το Μπρονξ στα Φιλιατρά
Ντόναλντ Τραμπ φωνάζουμε όλοι
και σου σφάζουμε αρνιά


Την προηγούμενη βδομάδα, ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είχε να λύσει δύο μεγάλα προβλήματα. Το ένα ήταν ότι η υποψήφια του κόμματός του έχασε στις εκλογές, ανοίγοντας έτσι το δρόμο της προεδρίας των ΗΠΑ στον ανεκδιήγητο Τραμπ. Το δεύτερο ήταν ότι ο ηρωικός δήμος Καισαριανής τον χαρακτήρισε «ανεπιθύμητο πρόσωπο», στερώντας του έτσι τη δυνατότητα να πιει κάνα ουζάκι στη γνωστή πλατεία, κατά την επικείμενη επίσκεψή του στην Αθήνα.

 
Σάκης Κουρουζίδης, Μεταρρύθμιση, 14/11/2016

Το ηθικό πλεονέκτημα στην πολιτική θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι κάτι σαν τον «πρότερο έντιμο βίο» στα δικαστήρια. Όταν στα δικαστήρια αναγνωρίζεται, ως ελαφρυντικό, ο πρότερος έντιμος βίος ενός κατηγορουμένου, αυτό επισύρει μικρότερη ποινή.

Αυτό, βέβαια, σημαίνει ότι δεν αποτελεί απόδειξη αθωότητας αφού δεν αξιολογείται ο πρότερος έντιμος βίος προκειμένου να κριθεί η πιθανή ενοχή αλλά μόνον στην περίπτωση της καταδίκης, συνυπολογίζεται για το ύψος της ποινής, μόνο.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι και ο γενικά έντιμος άνθρωπος μπορεί να διαπράξει κάποιο αδίκημα και εφόσον αυτό το διαπιστώσουμε, είμαστε πιο επιεικείς στο μέγεθος της καταδίκης του.

 
Η Ομιλία στην πρώτη Κοινήσυνεδρίαση των πολιτικών οργάνων των συνιστωσών της ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ
13/11/2016
Σήμερα προχωρούμε στην πρώτη κοινή συνεδρίαση των οργάνων μας. Η ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς βρίσκεται στον πυρήνα των συλλογικών μας διαδικασιών.

Είμαστε εδώ, η Δημοκρατική Συμπαράταξη: το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ και οι Κινήσεις Πολιτών. Με ιστορικές διαδρομές και προσφορά στην ανανεωτική αριστερά, την σοσιαλδημοκρατία, τον χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού, αλλά και του ευρύτερου προοδευτικού χώρου. Με προσδοκίες για ένα κοινό μέλλον.

Η Δημοκρατική Αριστερά, με τις εμπειρίες της, το ιστορικό αξιακό της φορτίο, πιστεύει απόλυτα στην προοπτική μιας μεγάλης δημοκρατικής σοσιαλιστικής παράταξης.
 
13/11/2016

Το Προεδρείο της πρώτης κοινής Συνεδρίασης των Κεντρικών Πολιτικών Οργάνων της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (ΠΑΣΟΚ,ΔΗΜΑΡ, Κινήσεις πολιτών) ανακοινώνει:

1. Η χώρα κινείται χωρίς εθνικό σχέδιο, χωρίς εθνική γραμμή. Η Ελληνική Οικονομία συνεχίζει σε παρατεταμένη ύφεση, χάνει το δυναμισμό της κάθε μέρα. Η Ελληνική κοινωνία ζει μέσα στην ανασφάλεια, το άγχος και την απόγνωση.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ, αδυνατεί πλήρως να χαράξει πολιτικές διεξόδου από την κρίση. Μπροστά στα αδιέξοδα της πολιτικής της, συντηρεί και ανατροφοδοτεί μια στείρα πόλωση με διχαστικό αντίκτυπο. Διολισθαίνει σε καθεστωτικές πρακτικές και λογικές, σε αντιπερισπασμούς που κάνουν ζημιά στη χώρα.

 
Γιάννης Βούλγαρης, Τα Νέα, 12/11/2016

Η επίσκεψη του Μπάρακ Ομπάμα στην Αθήνα έχει πλέον μικρότερη πολιτική βαρύτητα για τις στενές ελληνικές επιδιώξεις, αλλά απέκτησε υψηλότερη συμβολική σημασία μετά την εκλογή του Τραμπ. Οι συναντήσεις του με τον Τσίπρα θα μετρήσουν λιγότερο από την ομιλία του στην Πνύκα. Ο Ομπάμα αποτελεί μία από τις σπάνιες εκείνες περιπτώσεις που ο ίδιος ο εαυτός και ο χαρακτήρας συγκροτούν Πολιτική, που το πρόσωπο συστήνει δημοκρατικό ύφος και ήθος, που ο λόγος του συνενώνει αξεδιάλυτα θέσεις και αξίες. «Θα μας λείψει ο Ομπάμα», έγραφαν στη μέση της προεκλογικής καμπάνιας οι New York Times, για την ακεραιότητα, την ανθρωπιά, την ευγένεια και την ανθεκτική αισιοδοξία του.

 
09/11/2016

«Η σημερινή ημέρα αποτελεί ένα σοκ για όλους όσοι παλεύουμε για τις βασικές δημοκρατικές κατακτήσεις και είμαστε σταθερά απέναντι στην μισαλλοδοξία, το ρατσισμό και την ξενοφοβία.

Η ελπίδα που έφερε ο Μπάρακ Ομπάμα μεταβάλλεται με τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ σε ανησυχία για όλο τον πλανήτη.

Δεν πρόκειται για την παραδοσιακή εναλλαγή μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων. Πρόκειται για διαφορετικούς κόσμους!

Μετά το Brexit...έρχεται τώρα η νίκη του Τραμπ!

 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 07/11/2016

Οι κυβερνητικοί ανασχηματισμοί έχουν συνήθως δύο στόχους: να δώσουν αέρα στην κυβέρνηση και να αγοράσουν πολιτικό χρόνο, μειώνοντας την κυβερνητική φθορά. Ο πρόσφατος ανασχηματισμός των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει ωστόσο μια ιδιαιτερότητα: ο αέρας λιγοστεύει επικίνδυνα και ο πολιτικός χρόνος μάλλον επιταχύνει τη φθορά. Χωρίς να έχουν συμπληρωθεί τα πρώτα εικοσιτετράωρα της νέας κυβέρνησης, τα δείγματα της αντίστροφης μέτρησης είναι αρκετά. Θα σταθώ μόνο σε ένα. Ο νέος υφυπουργός Παιδείας κ. Ζουράρις έσπευσε να δηλώσει πως «ο Άρης ο Βελουχιώτης ήταν ο αρχηγός του μεγαλύτερου στρατού, που απελευθέρωσε την Ελλάδα υπό κατοχή. Είμαστε υπό κατοχή».

 
Οι προτάσεις της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ σε ημερίδα της Κ.Ο.
07/11/2016

Η Οικονομία και η Κοινωνία, δεν είναι αντιτιθέμενες πλευρές. Έχουν όμως κανόνες που πρέπει να γίνονται σεβαστοί, και πρέπει να βρίσκονται σε ισορροπία και όχι σε σχέση αντίθεσης.

Είναι προφανές, ότι δεν υπάρχει οικονομία χωρίς τράπεζες, δεν υπάρχει όμως κυρίως οικονομία χωρίς κοινωνία.

Οι πλειστηριασμοί, είναι η συνταγή της ολοκληρωτικής ήττας, της οικονομίας και της κοινωνίας και πολλαπλασιάζουν τις αδυναμίες του χρηματοπιστωτικού συστήματος, εκμηδενίζουν τις αξίες της κτηματαγοράς, υπονομεύουν την προοπτική της οικονομικής ανάπτυξης , και καταστρέφουν τους δανειολήπτες, δημιουργώντας οξυμμένα κοινωνικά προβλήματα.

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 06/11/2016

Οι Ελληνες φορολογούμενοι υποχρεώθηκαν να δώσουν στις τράπεζες 60 δισ. ευρώ για να τις κρατήσουν όρθιες. Τα 44 δισ. τα δανειστήκαμε από τους ξένους δανειστές και τα 16 δισ. μπήκαν με τον λεγόμενο αναβαλλόμενο φόρο. Ποιο είναι το αποτέλεσμα;
Το σηματοδοτούν δύο βεβαιότητες και μία αβεβαιότητα: Πρώτη βεβαιότητα, οι φορολογούμενοι δεν θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους ποτέ. Δεύτερη, δεν υπάρχει πιστωτική επέκταση, στα αμέσως επόμενα χρόνια τα δάνεια θα περιορίζονται γιατί οι τράπεζες παραμένουν ζόμπι. Περίπου το 60% των κεφαλαίων τους (σε μία, σχεδόν το 90%...) είναι εικονικά – λογιστική προεξόφληση του αναβαλλόμενου φόρου.

 
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 05/11/2016

Κάθε φορά που γίνονται εκλογές, λίγες ώρες αφού κλείσουν οι κάλπες και φανεί καθαρά ποιος κέρδισε, οι ηττημένοι προσπαθούν να ερμηνεύσουν όσο πιο ευνοϊκά μπορούν το δυσάρεστο αποτέλεσμα προβάλλοντας επιχειρήματα τραβηγμένα απ’ τα μαλλιά ή διογκώνοντας τα «θετικά» για το κόμμα τους.

Ολοι όμως αρχίζουν με την εξής δήλωση, σχεδόν επί λέξει: «Φυσικά σεβόμαστε την ετυμηγορία του ελληνικού λαού...». Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αλλάζουν την πολιτική τους και προσχωρούν στο κόμμα των νικητών. Απλώς ελπίζουν ότι στις επόμενες εκλογές ο κυρίαρχος λαός θα τους προτιμήσει.

 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ για την ψήφιση στη Βουλή των επίμαχων 3 τροπολογιών για το ΕΣΡ
03/11/2016

1. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη ζήτησε από την πρώτη στιγμή την κατάργηση των αντισυνταγματικών διατάξεων του νόμου Παππά και την πλήρη απόδοση στο Ε.Σ.Ρ. των αρμοδιοτήτων του.

2. Η πίεση και η επιμονή μας έφεραν αποτελέσματα. Το μαύρο δεν πέρασε. Οι ρυθμίσεις που απαιτήσαμε και η Κυβέρνηση αναγκάστηκε να φέρει, επαναφέρουν στο ΕΣΡ τον αποφασιστικό του ρόλο και καταργούν στην πράξη τις αντισυνταγματικές διατάξεις.

Ακόμη και σήμερα αναγκάστηκαν να δεχτούν την πρότασή μας, ώστε η «σύμφωνη γνώμη» του Ε.Σ.Ρ. να επεκταθεί σε όλα τα θέματα της αδειοδότησης.

 
Το 3ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Θα μας συνοδεύει τα 3 επόμενα χρόνια

Το Πλήρες κείμενο σε pdf

Σημεία Σύγκλισης

Η κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης που θα δημιουργηθεί με τη στήριξη των τριών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) θα έχει πλήρεις αρμοδιότητες και χρονικό ορίζοντα όπως ορίζει το Σύνταγμα.Στόχος της είναι να αντιμετωπίσει την κρίση, να ανοίξει το δρόμο της Ανάπτυξης και να αναθεωρήσει όρους της Δανειακής Σύμβασης (Μνημονίου), χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, ούτε την παραμονή της στο ευρώ. Και, ασφαλώς, χωρίς να αμφισβητήσει τους αυτονόητους στόχους μηδενισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος, ελέγχου του χρέους και εφαρμογής των διαρθρωτικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα.

Τάσος Γιαννίτσης
Μεταρρύθμιση, 03/12/2016

...Σήμερα, η πολιτική διαχείριση του ασφαλιστικού έχει κάνει την συμπλήρωση του ασφαλιστικού μας συστήματος με εναλλακτικά σχήματα αναπότρεπτη. Το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης πλεονεκτεί του κεφαλαιοποιητικού, όσο το Δημόσιο σέβεται τους ασφαλισμένους και τους κανόνες που το ίδιο έχει θεσπίσει

 
Μιχάλης Κυριακίδης
02/12/2016
Άναψε η συζήτηση και ο καυγάς με αφορμή τον θάνατο του Φιντέλ Κάστρο, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Ήταν επαναστάτης ή δικτάτορας; Στην Ελλάδα, υπήρξε πλούσια η αρθρογραφία των τελευταίων ημερών, αλλά και οι αναρτήσεις στα σόσιαλ μίντια. Άλλοι εξέφραζαν τη λύπη τους για έναν μεγάλο επαναστάτη που έφυγε και άλλοι δεν έκρυβαν τη χαρά τους για έναν δικτάτορα που επιτέλους πέθανε.
 
Π. Κ. Ιωακειμίδης
29/11/2016
Υπάρχει μια ισχυρή σχολή σκέψης στην Αθήνα για τα μείζονος σημασίας θέματα εξωτερικής πολιτικής (αυτά και μόνο που έχουν βαπτισθεί «εθνικά θέματα» λες και όλα τα άλλα, παιδεία, οικονομία, περιβάλλον, υγεία είναι λιγότερο εθνικά), η οποία ουσιαστικά πρεσβεύει και εισηγείται να μην υπάρξει καμιά λύση ούτε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις (θέματα Αιγαίου κ.λπ.) ούτε στο κυπριακό πρόβλημα κ.λπ.
 
Νίκος Μπίστης
Έθνος, 28/11/2016
Απλές αλλά και δύσκολες παραδοχές γιατί προσκρούουν σε μύθους και στερεότυπα.

• Το Κυπριακό δεν αρχίζει το 1974. Δεν είναι μόνο θέμα εισβολής και κατοχής. Είναι και θέμα εισβολής και κατοχής. Με ευθύνη και των δύο πλευρών χύθηκε αίμα τη δεκαετία του ’60. Ανασφάλεια αισθάνονται και οι δυο κοινότητες.
 
Ηλίας Μαγκλίνης
Η Καθημερινή, 26/11/2016
Η όλη συζήτηση που προέκυψε περί υποχρεωτικής στράτευσης στα 18 θα ήταν πολύ κωμική αν δεν γινόταν σε καιρούς άκρως σοβαρούς. Σε επίπεδο τακτικής, εάν η Νέα Δημοκρατία επιθυμεί ψήφους κεντρώων ή και κεντροαριστερών, ας τις αποχαιρετήσει. Και μόνον η σύμπνοια με τον τωρινό υπουργό Αμυνας αρκεί για να της γυρίσουν την πλάτη ψηφοφόροι που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει ανάγκη.
 
Π. Κ. Ιωακειμίδης
Τα Νέα, 25/11/2016
Ενώ η κυβέρνηση έχει ήδη δεσμευθεί και συμφωνήσει για ένα νέο, τέταρτο μνημόνιο, εμφανίζεται κατηγορηματικά να το αρνείται. Εάν βεβαίως με τη λέξη μνημόνιο εννοούμε ένα κείμενο στο οποίο αποτυπώνονται όροι, δεσμεύσεις, προϋποθέσεις, υποχρεώσεις που θα πρέπει να εκπληρώσει η χώρα προκειμένου να εξασφαλίσει κάποιες άλλες ευεργετικές ρυθμίσεις.
 
Μιχάλης Κυριακίδης
Μεταρρύθμιση, 24/11/2016
Όλοι μιλούν για το φαινόμενο του λαϊκισμού που εξαπλώνεται επικίνδυνα σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Ειδικά στη χώρα μας, οι κήρυκες του λαϊκισμού κατόρθωσαν να αναρριχηθούν στην εξουσία και εξακολουθούν να λαϊκίζουν με περισσό θράσος και μεγαλόστομα ψέματα.
 
Π. Κ. Ιωακειμίδης
Το Βήμα της Κυριακής, 20/11/2016
Ο λαϊκίστικος λόγος/ρητορική/αφήγημα φαίνεται να κερδίζει τόσο στην Ευρώπη (Brexit, ισχυροποίηση Εθνικού Μετώπου στη Γαλλία και άλλων παρεμφερών δυνάμεων) όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες (εκλογή Τραμπ). Οι παραδοσιακές δυνάμεις και κυρίως αυτές της Κεντροαριστεράς είναι εμφανώς σε αδυναμία να επινοήσουν τη (νέα) στρατηγική που θα απαντά στα (νέα) αιτήματα της κοινωνίας
 
Γιάννης Μαγκριώτης
18/11/2016
17 ΝΟΕΜΒΡΗ ’73, μια ημέρα που έγινε σύμβολο εξέγερσης και αγώνων.

Μια στιγμή στην ιστορία του τόπου, που άλλαξε την ροή των εξελίξεων και τους σχεδιασμούς της χούντας, για έναν ελεγχόμενο «εκδημοκρατισμό» του δικτατορικού καθεστώτος και την μεταμορφωση του σε «περιορισμένη δημοκρατία».
 
Γιάννης Μεϊμάρογλου
Έθνος, 17/11/2016

Οι φετινές εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο κλείνουν με συμβολικό και άδοξο τρόπο, τον κύκλο των μεταπολιτευτικών εορτασμών της μεγάλης επετείου. Κι αυτό όχι γιατί η ηρωική εκείνη εξέγερση έχασε κάτι από τη σημασία και τον ρόλο της στην ανατροπή της φασιστικής χούντας και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας, αλλά γιατί αποδείχτηκε με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο, ότι ο χαρακτήρας των εκδηλώσεων τις τελευταίες δεκαετίες δεν εξυπηρετούσε παρά δήθεν επαναστατικές «αριστερές» πολιτικές σκοπιμότητες.

 
Παντελής Μπουκάλας
Η Καθημερινή, 15/11/2016
Μπορεί να βρίσκεται προς το τέλος και της δεύτερης θητείας του· μπορεί πριν από μία μόλις εβδομάδα το κόμμα του να υπέστη οδυνηρή ήττα, η οποία σε μεγάλο βαθμό χρεώνεται και στον ίδιο, εντούτοις εξακολουθεί να είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Κυρίως, δε, εξακολουθεί να είναι ο Μπαράκ Ομπάμα: ένας πολιτικός εξαιρετικής οξύνοιας και κουλτούρας
 
Γεράσιμος Γεωργάτος
Μεταρρύθμιση, 14/11/2016
Ελάχιστοι έδωσαν σημασία στην ομιλία του Πάνου Καμμένου στο πρόσφατο συνέδριο των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Κακώς. Πρόκειται για έναν συγκροτημένο επιθετικό ιδεολογικό λόγο που τον αναδεικνύει σε κύριο εκφραστή της εγχώριας εκδοχής του υπερσυντηρητικού λαϊκιστικού ρεύματος που αναδύεται και εδραιώνεται στον δυτικό κόσμο, σε Ευρώπη και Αμερική.
 
Νίκος Μπίστης
Έθνος, 14/11/2016
Πολύ πριν οι άνεργοι εργάτες και οι οικογένειές τους δώσουν τη νίκη στον Τραμπ στις πολιτείες της σκουριάς, τα μηνύματα είχαν έρθει από την Ευρώπη. Οταν το κόκκινο στεφάνι των δήμων γύρω από το Παρίσι, μετά μια σύντομη στάση στους Σοσιαλιστές, αγκάλιασε το Εθνικό Μέτωπο των Λεπέν. Η εργατική τάξη τον αιώνα που πέρασε ήταν ως επί το πλείστον φορέας απελευθερωτικών, ουμανιστικών ιδεών και βαθιά διεθνιστική.
 
Guy Verhofstadt
Πroject syndicate-Μεταρρύθμιση, 14/11/2016
Εμείς οι Ευρωπαίοι υποθέταμε για πάρα πολύ καιρό ότι είναι πιο φτηνό και πιο ασφαλές να αφήσουμε τις ΗΠΑ να λύσουν τα προβλήματά μας. Τώρα η ΕΕ πρέπει να αντιμετωπίσει την εκλογή του Τραμπ σαν καμπανάκι για να πάρει στα χέρια της τη μοίρα της

Οπως ακριβώς με τις δημοσκοπήσεις πριν από το δημοψήφισμα στο Ηνωμένο Βασίλειο για το Brexit, οι δημοσκοπήσεις κατά την πορεία προς τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές ήταν λανθασμένες
 
Π. Κ. Ιωακειμίδης
Τα Νέα, 09/11/2016
Είναι από τις εξελίξεις που δεν προσέχουμε ιδιαίτερα στην Ελλάδα αν και έχουν σοβαρές συνέπειες για τη χώρα. Το περιφερειακό Κοινοβούλιο της γαλλόφωνης Βαλονίας στο Βέλγιο, μιας περιοχής 3,5 εκατ. ατόμων, υπέβαλε την Ευρωπαϊκή Ενωση σε βασανιστική διαπραγματευτική γυμναστική αρνούμενο αρχικά να υποστηρίξει την οικονομική και εμπορική συμφωνία ΕΕ - Καναδά (CETA), με αποτέλεσμα να καθυστερήσει την υπογραφή της.
 
Μιχάλης Κυριακίδης
Μεταρρύθμιση, 03/11/2016
Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τον θρόνο είχε δώσει την εικόνα ενός ήπιου ποιμενάρχη, με λόγο συναινετικό και λόγο αγάπης, μακριά από τις ακραίες φωνές που ακούγονται στον χώρο της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας. Μάλιστα πολλοί πολίτες διαπιστώσαμε με ανακούφιση, πως ο διάδοχος του Χριστόδουλου ήταν σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, ένας άνθρωπος της συναίνεσης και ανεκτικός στην διαφορετικότητα.
 
Emmanuel Blanchard
εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 03/11/2016
Πολλοί παρατηρητές θεωρούν πως η πολιτική των κρατών μελών της ΕΕ έχει επιφέρει βαθύ ρήγμα ανάμεσα στην «παλιά Ευρώπη» και τις λεγόμενες χώρες της ομάδας Βίζεγκραντ (Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβενία).

Κατά τη γνώμη τους, η ξενοφοβική καμπάνια του Βίκτορ Ορμπάν εναντίον της «εξαναγκαστικής μετεγκατάστασης μη-Ούγγρων πολιτών στην Ουγγαρία» την οποία υποστηρίζει το 98% των ψηφοφόρων, είναι ενδεικτική του ρήγματος, παρά την χαμηλή συμμετοχή (40% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων) στο δημοψήφισμα του Οκτωβρίου.
 
ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ
Design, Developed & Powered by 2easy Web Applications
Επισκέπτες | Σήμερα: 395 | Σύνολο από 20/02/2004: 17,034,474 | Μοναδικά IP: 505,699