Να επιστρέψουμε στις βασικές αρχές του σοσιαλισμού

Ζαν Λικ Μελανσόν, Συνέντευξη στην Ελένη ΤΣΕΡΕΖΟΛΕ, Κυριακάτικη Αυγή, 23/11/2008


Θέμα επικαιρότητας

Ευρωπαϊκή Αριστερά

Σύνολο: 149 Κείμενα
Ο γερουσιαστής του Σοσιαλιστικού κόμματος Ζαν Λικ Μελανσόν, δεν περίμενε τη λήξη του – εξαιρετικά διχαστικού - 75ου συνεδρίου του κόμματος στην πόλη Ρεμς την περασμένη Κυριακή, για να ανακοινώσει την απόφασή του να το εγκαταλείψει για να ιδρύσει, μαζί με τον βουλευτή του Σ.Κ., Μαρκ Ντολέζ, το Αριστερό κόμμα. Το έπραξε αμέσως μετά από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του εσωκομματικού δημοψηφίσματος της 6ης Νοεμβρίου, όπου τα μέλη του Σοσιαλιστικού κόμματος κλήθηκαν να ψηφίσουν τις προτάσεις των Ρουαγιάλ, Ντελανοέ, Ωμπρί, Αμόν, κ.ά... Ακολουθεί, όπως λέει ο ίδιος μιλώντας στην "Κ.Α.", τα χνάρια του Όσκαρ Λαφοντέν και της Die Linke. Ο Μελανσόν τονίζει την ανάγκη επιστροφής στις «βασικές αρχές του σοσιαλισμού», ενώ για το άμεσο μέλλον προωθεί κοινό μέτωπο των αριστερών κομμάτων ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου. Ήδη η πρώτη θετική απάντηση ήταν αυτή του ΓΚΚ, ύστερα από συνάντησή του με τη Μαρί Ζωρζ Μπιφέ. Το Αριστερό κόμμα οργανώνει ιδρυτική συγκέντρωση το Σάββατο, 29 Νοεμβρίου, παρουσία και του Ο. Λαφοντέν.

* Ποια η σημασία της επιλογής του συγκεκριμένου χρονικού σημείου της ανακοίνωσής σας για δημιουργία νέου κόμματος, ακριβώς μετά από την ψηφοφορία των πλατφορμών του Σοσιαλιστικού κόμματος; Πιστεύετε ότι το Σ.Κ. είναι τελικά ανεπανόρθωτα «καταδικασμένο» στο φιλελευθερισμό και τη διαχείρισή του;

Αυτό έχει να κάνει με την ανάλυση που έκανα του αποτελέσματος της ψηφοφορίας των μελών του κόμματος στις 6 Νοεμβρίου. Η Αριστερά του Σ.Κ. έχασε το ήμισυ των ψήφων της σε σχέση με το προηγούμενο συνέδριο του κόμματος και πάνω από δέκα έδρες στο Εθνικό Συμβούλιο του κόμματος. Και τούτο παρά την καλή δουλειά που έκανε η Αριστερά του κόμματος και την άνευ προηγουμένου ενότητά της σε σχέση με τα προηγούμενα συνέδρια. Η παλιά πλειοψηφία του κόμματος, αντιθέτως, ενισχύθηκε με 80% των ψήφων. Και στο εσωτερικό αυτής της απερχόμενης πλειοψηφίας, η Σεγκολέν Ρουαγιάλ και ο προσανατολισμός της προηγούνται. Συμπέρασμα: επικρατεί η κεντροαριστερή γραμμή, η Αριστερά του Σ.Κ. δεν είναι σε θέση να έχει βαρύνουσα γνώμη στον προσανατολισμό του κόμματος.

Συνδέοντας την απόφασή μας, ο Μαρκ Ντολέζ (βουλευτής) και εγώ, με το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, θελήσαμε να κάνουμε πολιτικά κατανοητή τη θέση μας. Η συμμετοχή στις πολύ προβλέψιμες ίντριγκες του συνεδρίου της Ρεμς θα είχε αλλοιώσει και εξουδετερώσει την απόφασή μας. Επιπλέον, καταδικάζουμε με σαφήνεια αυτή την εξέλιξη των συνθηκών διαλόγου στο Σ.Κ., που κατέληξαν στο εξής, η ψηφοφορία για τον προσανατολισμό να γίνεται ενδεικτική ψηφοφορία, ενώ εκείνο που μετράει είναι μόνο η επιλογή του ηγέτη. Αυτή η προεδροποίηση του κόμματος είναι μια από τις μορφές στοίχισής του με το κυρίαρχο κοινωνικό και πολιτικό μοντέλο.

Άρα λοιπόν το Σ.Κ. έχει αλλάξει. Απηχεί πλέον τις απόψεις τις ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Αυτός ο προσανατολισμός οδηγεί παντού στην Ευρώπη στην υποχώρηση της Αριστεράς από το προσκήνιο, τη στιγμή που σοβεί η χειρότερη κρίση του καπιταλισμού. Για παράδειγμα, στη Γερμανία το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα συγκυβερνά με τη Δεξιά. Στην Ιταλία, το Δημοκρατικό κόμμα οδήγησε στην εξαφάνιση της Αριστεράς από το εκλογικό τοπίο. Δεν υποτάσσομαι. Δεν τα παρατάω. Αποκτώ την αυτονομία δράσης μου στην υπηρεσία ενός αδιαπραγμάτευτου σοσιαλιστικού ιδανικού, το οποίο υποστηρίζω σε όλη μου τη ζωή.

* Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του πολιτικού προφίλ του νέου κόμματος;

Θέλουμε το «Αριστερό κόμμα» να είναι ένα κυβερνητικό κόμμα, ικανό, μαζί με άλλα κόμματα, να οδηγήσει την κοινωνία στην υπηρεσία ενός πλειοψηφικού σχεδίου για να αλλάξει η ζωή της πλειοψηφίας των ανθρώπων στην πατρίδα μας. Γιαυτό και πρέπει να επιστρέψουμε στις βασικές αρχές του σοσιαλισμού. Η πρώτη είναι η κατανομή του πλούτου. Και βέβαια, αυτό ποτέ δεν γίνεται εύκολα στην κοινωνία. Εξ ου και η ανάγκη οικοδόμησης και αλλαγής του συσχετισμού δυνάμεων. Η δεύτερη συνίσταται στο ότι το συλλογικό συμφέρον πρέπει να τεθεί υπεράνω των ιδιωτικών συμφερόντων. Σε αυτό το σημείο το Αριστερό κόμμα θα είναι ένα απολύτως δημοκρατικό κόμμα που θα υποστηρίζει αδιαπραγμάτευτα τη λαϊκή κυριαρχία, τον κοσμικό χαρακτήρα των θεσμών και της κοινωνίας. Για πολύ καιρό στην Αριστερά θέταμε το ερώτημα: το συλλογικό συμφέρον δεν συγχέεται με εκείνο του κεφαλαίου; Η οικολογική κρίση αποδεικνύει ότι όχι. Υπάρχει πράγματι ένα συλλογικό συμφέρον της ανθρώπινης κοινότητας. Γιαυτό και έχουμε πλέον εντάξει στη σκέψη μας την απόρριψη της παραγωγικότητας. Έχουμε εδώ να κάνουμε με μια αντίφαση της καπιταλιστικής κοινωνίας, που δεν είχαν δει οι πρώτοι σοσιαλιστές. Δεν μπορούμε πλέον να περιοριζόμαστε στην όλο και περισσότερη παραγωγή, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη μας τις καταστροφές του περιβάλλοντος. Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας. Μπορούμε ακόμη να πιστεύουμε ότι μπορούμε να παρέμβουμε για να αναστρέψουμε την πορεία. Ιδού λοιπόν ποια είναι η Αριστερά, η πραγματική Αριστερά, εκείνη που θέλω να εκπροσωπήσω.

* Τι σηματοδοτεί η παρουσία του Όσκαρ Λαφοντέν στην ιδρυτική συγκέντρωση στις 29 Νοεμβρίου;

Εγκαταλείποντας το Σ.Κ. και δημιουργώντας το Αριστερό κόμμα, είπαμε με τον Μαρκ Ντολέζ ότι ακολουθούμε τα βήματα του Όσκαρ Λαφοντέν. Αυτό που έκανε δεν μπορεί να μεταφερθεί αυτό καθαυτό στη Γαλλία. Αλλά το πνεύμα της ενέργειάς του αποτελεί για εμάς πρότυπο. Η γέννηση της Die Linke στη Γερμανία έδειξε ότι είναι δυνατή η επαναδημιουργία της Αριστεράς στην υπηρεσία της πλειοψηφίας των ανθρώπων. Επιπλέον, θεωρώ ουσιαστικό στην επικίνδυνη εποχή που ζούμε με την κρίση του καπιταλισμού, να ξεκινήσουμε τη δράση μας χέρι – χέρι, Γάλλοι και Γερμανοί.

* Στην πρώτη ανακοίνωση του Αριστερού κόμματος τονίζεται: «Θέλουμε το Αριστερό κόμμα να είναι ενωτικό κόμμα» ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου. Πώς θα προχωρήσετε για τη δημιουργία του μετώπου αυτού; Ποιοι θα είναι οι σύμμαχοί σας;

Στόχος μου είναι να συμβάλλω στη συσπείρωση της άλλης Αριστεράς, με συγκεκριμένο τρόπο, στηριζόμενος σε ό,τι έχουμε κοινό. Όπως για παράδειγμα, την αντίθεση στη συνθήκη της Λισσαβώνας που αποτελεί προϋπόθεση του αγώνα για την κοινωνική Ευρώπη. Προτείνω λοιπόν τη σύσταση ενός μετώπου για τις επερχόμενες ευρωεκλογές. Ένα μέτωπο που θα σέβεται την ταυτότητα όλων ενώ θα συμβάλλει στην εκ νέου εξισορρόπηση της Αριστεράς. Το ΓΚΚ συμφωνεί με τη σκέψη αυτή. Το Νέο Αντικαπιταλιστικό κόμμα του Ολιβιέ Μπεζανσενό θα πει σύντομα την άποψή του για το θέμα. Ο στόχος μου είναι το μέτωπο της αριστεράς στις ευρωεκλογές να ξεπεράσει τους συνδυασμούς της δεξιάς και εκείνους του Σοσιαλιστικού κόμματος. Μπορούμε να τα καταφέρουμε αν κάνουμε καλή προεκλογική εκστρατεία, με ενωτικό και παιδαγωγικό χαρακτήρα.

* Κατά τη γνώμη σας, ποια πρέπει να είναι η απάντηση της ευρωπαϊκής Αριστεράς στη σημερινή οικονομική κρίση; Οι βασικοί άξονες;

Η Αριστερά πρέπει να υποστηρίξει μια πραγματική κοινωνική ασπίδα και όχι να απέχει ή να υποστηρίζει σχέδια διάσωσης των τραπεζών που δεν ωφελούν παρά τους μανιώδεις των χρηματιστηρίων και τους κερδοσκόπους. Η κοινωνική ασπίδα είναι ένα σύνολο μέτρων για την προστασία της πραγματικής οικονομίας, αρχίζοντας από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Αυτό προϋποθέτει αύξηση των μισθών και των συντάξεων, σταμάτημα της κατεδάφισης, όπως γίνεται σήμερα, των δημόσιων υπηρεσιών και αμφισβήτηση του φιλελευθερισμού και του άγριου ανταγωνισμού σε πολλούς τομείς συλλογικού συμφέροντος, όπως του ενεργειακού ή των μεταφορών, κ.ά.