Άρθρα
Δημήτρης Χατζησωκράτης, Συνέντευξη στον Μ. Μιχαήλ, ΑΠΕ-ΜΠΕ, 26/03/2017

Η αντίληψη «διαπραγματεύομαι άρα υπάρχω» έχει κοντά, ή μάλλον πήλινα πόδια και δυστυχώς μεγάλο κόστος. Η παράταση της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας με το μη κλείσιμο της β΄ αξιολόγησης και επιφέρει παράταση της λιτότητας, και προκαλεί την αναβολή κάθε ιδέας ανάληψης επιχειρηματικών πρωτοβουλιών, από τις πιο μικρές (π.χ. η αγορά ενός στοιχειώδους και αναγκαίου μηχανολογικού εξοπλισμού, μια επί πλέον πρόσληψη), έως και τις βεβαιωμένες επιλογές ξένων funds για μεγάλες επενδυτικές πρωτοβουλίες στην Ελλάδα με καθοριστικές θετικές επιπτώσεις στην απασχόληση. Το «κόστος» από την δήθεν διαπραγμάτευση του 2015 ήταν το 3ο Μνημόνιο -ως μη όφειλε-, με τα επιπλέον 86 δισ., το κλείσιμο των τραπεζών και τα capital controls. To «κόστος» από τη νέα δήθεν διαπραγμάτευση θα είναι... ένα 4ο Μνημόνιο για τo 2019 και 2020, χωρίς ακόμα να γνωρίζουμε τι επιπλέον -τελικώς- θα περιέχει. Και μάλιστα... χωρίς να διαφαίνεται μια νέα χρηματοδότηση.

 
Πάνος Τρ. Σκοτινιώτης, 21/03/2017
Αυτό σημαίνει, στην πραγματικότητα, η απόφαση του Δικαστηρίου για το Βατοπαίδι.

Έγκλημα, επειδή η λίμνη Βιστωνίδα, για την οποία ένας υπουργός της κυβέρνησης Καραμανλή αποδέχτηκε πως ανήκει στη Μονή Βατοπαιδίου, και δύο άλλοι την αντάλλαξαν με οικόπεδα-φιλέτα του Δημοσίου, κρίθηκε πως δεν ανήκει στη Μονή αλλά στο Δημόσιο.

Χωρίς τιμωρία, επειδή οι μεν μοναχοί αθωώθηκαν γιατί κρίθηκε πως ενήργησαν χωρίς δόλο, οι δε κρατικοί υπάλληλοι γιατί κρίθηκε πως ουσιαστικά εκτελούσαν κυβερνητικές επιλογές.

Όσο για τους υπουργούς που έβαλαν την υπογραφή τους, τα δικά τους τυχόν αδικήματα παραγράφηκαν με το εσπευσμένο κλείσιμο της Βουλής το 2009.

Με άλλα λόγια, ό,τι έγινε, ούτε νόμιμο είναι, ούτε ηθικό. Απλώς ατιμώρητο…
 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 20/03/2017

Στην πρόσφατη κυβερνητική τροπολογία που αφορούσε την ιθαγένεια των Ελλήνων συγγενών θυμάτων του Ολοκαυτώματος, η ΝΔ ψήφισε «παρών». Λίγο αργότερα, προσπάθησε να δικαιολογήσει τη στάση της, κάνοντας λόγο για «κυκεώνα τροπολογιών της κυβέρνησης και των στελεχών της» αναφέροντας μάλιστα ότι η ψήφος της ΝΔ, «προφανώς εκ παραδρομής, κατεγράφη ως παρών, παρά τη σαφώς διατυπωμένη σύμφωνη γνώμη της». Είμαι πρόθυμος να πιστέψω τη δικαιολογημένη αμηχανία της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπροστά στον «κυκεώνα» —συχνά «φωτογραφικών»— τροπολογιών της κυβέρνησης αλλά και μπροστά στην πρωτοφανή γκάφα των βουλευτών της.

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 19/03/2017

Πέρασε ολόκληρο το 2016 για να επιστρέψουν στις τράπεζες 8 δισ. ευρώ από το εξωτερικό, αλλά άρκεσαν 2-3 μήνες για να ξαναφύγουν τα μισά από αυτά. Οι επενδύσεις, που για πρώτη φορά από το 2007 είχαν αρχίσει να αυξάνονται πέρυσι, βούτηξαν -13,5% το τελευταίο 3μηνο. Αυτή η βουτιά ανέκοψε την έως τότε ελαφρά ανοδική πορεία του ΑΕΠ, συμπαρασύροντάς το σε πτώση 1,35%. Αυξήθηκαν και τα «κόκκινα» δάνεια. Το οδυνηρότερο όλων: Ανεστράφη η καθοδική πορεία της ανεργίας, που αυξήθηκε κατά μία ποσοστιαία μονάδα, σκαρφαλώνοντας στο 23,6%. Οι «μαγκιές» έχουν κόστος...

 
Π. Κ. Ιωακειμίδης, Τα Νέα, 18/03/2017

Το επόμενο Σάββατο 25 Μαρτίου σε μια πανηγυρική εκδήλωση στη Ρώμη γιορτάζεται η επέτειος των εξήντα χρόνων από τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ) ως αρχικώς Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) με την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης στις 25 Μαρτίου του 1957 από έξι αρχικά χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο - ιδρυτικές χώρες). Στα εξήντα αυτά χρόνια η ΕΟΚ μετεξελίχθηκε στη σημερινή ΕΕ μέσα από σειρά νέων συνθηκών (Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη, Συνθήκη ΕΕ / Μάαστριχτ, Συνθήκη Αμστερνταμ, Συνθήκη Νίκαιας, Ευρωπαϊκό Σύνταγμα / Συνθήκη Λισαβόνας), ενώ αύξησε τον αριθμό των κρατών-μελών της από τα έξι αρχικά σε είκοσι οκτώ σήμερα.

 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 16/03/2017

Για άλλη μια φορά η κυβέρνηση είναι διχασμένη ανάμεσα στις απαιτήσεις των δανειστών και στην κοινοβουλευτική βάση της, που έχει πλέον υποχρεωτικά υιοθετήσει το μυθικό (και ανύπαρκτο) αφήγημα του «μηδενικού αθροίσματος» ανάμεσα στα «μέτρα και τα αντίμετρα» της νέας διαπραγμάτευσης, ενόψει της δεύτερης αξιολόγησης. Πρόκειται για την εσωτερική άμυνα μιας καταρρέουσας κυβέρνησης, που επιμένει ότι τα σκληρά μέτρα λιτότητας εμπεριέχουν ήδη και τον εξορκισμό τους

 
Ανδρέας Μπελιμπασάκης, www.theinsider.gr, 16/03/2017

Μεγάλη ανάσα από τις εκλογές στην Ολλανδία. Μεγαλύτερη από ότι φανταζόμαστε. Μα δεν έγινε και τίποτα σπουδαίο, θα αντιτείνει κάποιος. Έγινε.

Τα ιστορικά γεγονότα, κάποιες φορές, εμφανίζουν ήσσονος σημασίας δυναμική στην αρχή. Αργότερα όμως, διογκώνονται με τέτοιο τρόπο που τίποτα δεν μπορεί να τα σταματήσει. Έτσι και στην Ολλανδία. Είναι μια μικρή νίκη ενάντια στον παραλογισμό του λαϊκισμού και του ανορθολογισμού στην Ευρώπη.

Δεν μπορώ να βρω καλύτερο παράδειγμα από την συμπεριφορά του Εβραϊκού πληθυσμού στη Γερμανία, την περίοδο 1937-38.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Τα Νέα, 14/03/2017

Ως γνωστόν ο αμερικανός νομπελίστας συγγραφέας Σίνκλερ Λιουίς γράφει το 1935 το βιβλίο του «Δεν γίνονται αυτά εδώ» (Καστανιώτης, μτφ. Νίκος Α. Μάντης), όπου στη μυθιστορηματική εκδοχή εκλέγεται το 1936 ένας φιλοναζί πρόεδρος στις ΗΠΑ. Αυτός το πρώτο που έκανε ήταν να κλείσει τις εφημερίδες που δεν τον υμνούσαν. Μετά ήρθαν όλα τα άλλα.

Στις 8 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε εκδήλωση του Πολιτικού Εργαστηρίου για τη Σύγχρονη Σοσιαλδημοκρατία της Δημοκρατικής Αριστεράς με θέμα «Ευρωπαίοι Τραμπ; Γίνονται αυτά εδώ;». Σκοπίμως πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές στην Ολλανδία και φυσικά πριν από τις εκλογές σε Γαλλία και Γερμανία, σε μια περίοδο που οι επιθέσεις κατά του Τύπου συνδυάζονται με την άνοδο της Ακροδεξιάς.

 
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, Εφημερίδα των Συντακτών, 12/03/2017

Ως γνωστόν, η μνησικακία, η χαιρεκακία και γενικότερα η τάση να υπενθυμίζουμε στους άλλους τα λάθη τους, δεν ανήκουν στην κατηγορία των ευγενών αισθημάτων. Προδίδουν μικροψυχία, ενοχλούν, θρέφουν την αντιπαλότητα και στέκονται εμπόδια στις προσπάθειες να βρεθεί μια μέση οδός συνεννόησης.

Είναι όμως ανθρώπινα. Και ίσως, αν τα εξωτερικεύσουμε σε μικρές δόσεις, αντί να τα κρατάμε μέσα μας, θα μπορέσουμε να τα θέσουμε υπό έλεγχο ή να τα μετριάσουμε.

 
Φώτης Λαμπρινίδης, 12/03/2017

Η οπισθοδρόμηση του Δήμου και της Πόλης είναι δραματική. Η αντίστροφη μέτρηση, ωστόσο, έχει ξεκινήσει. Έτσι κι αλλιώς το τεράστιο έργο της ανασυγκρότησης του Δήμου και της Πόλης θα το αναλάβει μια μεγάλη αυτοδιοικητική συμμαχία, με ενεργό συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας, που θα βάλει οριστικά τέλος στην πιο μαύρη αυτή σελίδα της τοπικής ιστορίας σε περίοδο δημοκρατίας.

 
Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Συνέντευξη στον Θαν. Μωραϊτη, Realnews, 12/03/2017

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν είναι στρατηγικός εταίρος της ΝΔ. Τα αυτονόητα είναι καλό να διευκρινίζονται. Ταυτοχρόνως σήμερα βρισκόμαστε σε έκτακτες συνθήκες. Για αυτό η πρότασή μας είναι σταθερή για εθνική συνεννόηση και κυβέρνηση ευρείας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που θα στηρίζεται και από τα δύο πρώτα κόμματα, με πρόσωπα κοινής αποδοχής. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν θα αποτελέσει το όχημα όσων ενδεχομένως να θέλουν να γίνουν υπουργοί μίας κυβέρνησης Μητσοτάκη. Επιμένουμε στην αυτόνομη πορεία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, με σαφή οριοθέτηση τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και τη ΝΔ.

 
Π. Κ. Ιωακειμίδης, Τα Νέα, 08/03/2017

Πολύς λόγος για την Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων τις τελευταίες μέρες, αλλά περί τίνος πρόκειται;

Με τη φράση «Ευρώπη δύο ή πολλαπλών ταχυτήτων» ή «ευέλικτης ολοκλήρωσης» (flexible integration) ή «διαφοροποιημένης ολοκλήρωσης» (differentiated integration) ή «μεταβλητής γεωμετρίας» (variable geometry) υπονοείται ένα καθεστώς στην Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) όπου κάποιες χώρες-μέλη προχωρούν ταχύτερα και βαθύτερα στην ενοποίηση, ενώ κάποιες άλλες παραμένουν πίσω ή εντελώς εκτός. Ωστόσο η Ευρώπη των «δύο ή πολλαπλών ταχυτήτων» δεν είναι εντελώς καινούργια.

 
Πάνος Σκοτινιώτης, Τα Νέα, 08/03/2017

Η δημοσκόπηση «Σφυγμός» της Prorata, που διενεργήθηκε για λογαριασμό της «Εφημερίδας των Συντακτών» από 1 έως 3 Μαρτίου, επιβεβαίωσε ότι οι πολίτες βλέπουν ευνοϊκά τη συγκρότηση νέου, ενιαίου κόμματος της Κεντροαριστεράς.
Επ’ αυτού, θεωρώ αναγκαίες οκτώ βασικές επισημάνσεις:
Στον δημόσιο διάλογο συνήθως γίνεται λόγος για «νέο φορέα», χωρίς να προσδιορίζεται με σαφήνεια αν νέος φορέας σημαίνει νέο κόμμα ή συμπαράταξη κομμάτων, κινήσεων και προσώπων. Προσωπικά πιστεύω στις καθαρές λύσεις. Με άλλα λόγια, στην ανάγκη ενός νέου, σοσιαλδημοκρατικού κόμματος. Τα βήματα για να φτάσουμε στο ιδρυτικό συνέδριο του νέου κόμματος προφανώς και μπορούν να συζητηθούν.

 
Παρέμβαση στην εκδήλωση της Επιτροπής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης «Πολιτικές για τη Νέα Γενιά»
Χριστίνα Παπαδοπούλου, 08/03/2017

Πώς συναντιούνται πολιτισμός και νέα γενιά στην Ελλάδα του 2017; Σχεδιάζονται πολιτιστικές πολιτικές με επίκεντρο τη νέα γενιά και στόχο να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της;

Από την χώρα μας πάντα έλειπε η ευρύτερη διάδοση του πολιτισμού, η ουσιαστική επένδυση σε αυτόν και η βαθιά συνειδητοποίηση ότι η πρόσβαση στον πολιτισμό έχει προεκτάσεις στην ψυχοκοινωνική μας ανάπτυξη, στην αντίληψη και τον τρόπο ζωής μας.

Οι δυνατότητες πολιτιστικής έκφρασης των νέων μέσα από τις υπάρχουσες δομές περιορίζονται. Μουσεία, θέατρα, καλλιτεχνικοί οργανισμοί, βιβλιοθήκες ή θεσμοί χάραξης πολιτιστικής πολιτικής κλείνουν ή λειτουργούν πλέον υποστελεχωμένοι και υποχρηματοδοτούμενοι.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Τα Νέα, 08/03/2017

Γιατί για λόγους ιστορικούς (η ήττα του Εμφυλίου) η Αριστερά στην Ελλάδα ορίζεται με ηθικολογικούς και όχι πολιτικούς όρους. Ετσι η Αριστερά στην Ελλάδα παρουσιάζεται ως πολιτική εκκλησία και όχι ως πολιτική παράταξη. Μια εκκλησία άσπιλη, αμόλυντη και προπάντων αδιάφθορη. Αν κάποια πολιτική παράταξη αποδειχτεί «βρώμικη» και διεφθαρμένη, αυτό δεν είναι Αριστερά. Αν κάποιος αριστερός ηγέτης φανεί ψεύτης, ρουσφετολόγος, ανίκανος, αγράμματος, αδαής, κουτσαβάκης, ολιστικός ή και διεφθαρμένος, τότε αυτός δεν είναι αριστερός. Αριστερά είναι μια ηθικολογία και ό,τι δεν ταιριάζει σ’ αυτήν την ιδέα δεν είναι Αριστερά. Τι μας λέτε; Ανοησίες.

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 05/03/2017

Προ ολίγων εβδομάδων, ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s (S&P) δημοσιοποίησε τη δική του έκθεση πιστοληπτικής αξιολόγησης της χώρας μας. H S&P επιβεβαίωσε ότι αξιολογεί την Ελλάδα τρεις βαθμίδες υψηλότερα από τη Moody’s, με σταθερές προοπτικές.

Το πιο ενδιαφέρον είναι η εκτίμηση της S&P ότι το ΑΕΠ αυξήθηκε 0,4% το 2016 (αντί για μείωση 1% που πρόβλεπε τον Ιούλιο, πέρυσι) και, ειδικότερα, η πρόβλεψή της ότι το ΑΕΠ θα αυξηθεί 2,5% το 2017, 2,7% το 2018, 3% το 2019 και 3,2 % το 2020 με την ανεργία να μειώνεται στο 15% εκείνο το έτος.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Το Βήμα της Κυριακής, 05/03/2017

Στο ελληνικό πολιτικό σύστημα επικρατούν ορισμένες τάσεις και φαινόμενα που δείχνουν ότι όσον αφορά την αγάπη προς τη δημοκρατία χρειαζόμαστε περισσότερα POS από όσα χρειαζόμαστε για να χτίσουμε το αφορολόγητό μας.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Πρώτον, γιατί η αξιωματική αντιπολίτευση από τη δεύτερη ημέρα των εκλογών ζητεί εκ νέου εκλογές. Οταν μάλιστα δημοσιευτούν και οι πρώτες δημοσκοπήσεις που τη φέρνουν, συνήθως, πρώτη, αναζητεί στις δημοσκοπήσεις τη νομιμοποίηση της απαίτησής της. Δεύτερον, γιατί τα μικρά κόμματα, όσα αισθάνονται μικρά ή όσα ήσαν πριν μεγάλα και πλέον δεν πιστεύουν ότι μπορούν να ξαναγίνουν πάλι συνασπισμοί εξουσίας, ζητούν κάθε λίγο και λιγάκι οικουμενικές κυβερνήσεις.

 
Γιάννης Βούλγαρης, 04/03/2017

Η δίχρονη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ καταναλώθηκε σε μια αέναη διαπραγμάτευση που σταθερά κατέληγε εις βάρος της Ελλάδας. Λάθος υπολογισμοί του συσχετισμού δύναμης, υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις που συνεχώς διαψεύδονταν, υπερφίαλες ή τυχοδιωκτικές κινήσεις, κατά κράτος υποχώρηση, υψηλότατο κόστος για την πραγματική οικονομία και για τα πιο αδύναμα στρώματα. Το μοντέλο επαναλαμβάνεται σταθερά, είτε με τον φανφαρονισμό του Βαρουφάκη είτε με τον εκνευρισμό του Τσακαλώτου, πάντα βέβαια υπό τον δημαγωγικό τακτικισμό του Πρωθυπουργού.

 
Π. Κ. Ιωακειμίδης, Τα Νέα, 03/03/2017

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε την πολυαναμενόμενη Λευκή Βίβλο για το μέλλον της Ευρώπης ιδιαίτερα μετά την απόφαση του Ην. Βασιλείου να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ενωση (Brexit). Η Επιτροπή παρουσιάζει πέντε σενάρια για το μέλλον της Ευρώπης/Ενωσης χωρίς να διευκρινίζει ποιο ακριβώς προκρίνει η ίδια ως το πλέον επιθυμητό και ικανό να ανταποκριθεί στις προκλήσεις και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα Ευρώπη και παγκόσμιο σύστημα. Από τα πέντε σενάρια, τα τέσσερα πρώτα («συνεχίζουμε κανονικά», «περιοριζόμαστε στην εσωτερική αγορά», «αυτοί που θέλουν προχωρούν μπροστά», «κάνουμε λιγότερα πιο αποτελεσματικά») εμφανίζονται περισσότερο ως Μαύρη παρά Λευκή Βίβλος για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

 
Γιάννης Τούντας, Τα Νέα, 01/03/2017

Η χώρα έχει ανάγκη σήμερα, περισσότερο από χθες, από μια ισχυρή δημοκρατική προοδευτική παράταξη, παράγοντα πολιτικής σταθερότητας και καταλύτη εθνικής συνεννόησης. Την έξοδο από την κρίση δεν μπορεί να την εξασφαλίσει ούτε ο συντηρητισμός της ΝΔ, ούτε ο λαϊκισμός και κρατισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο κοινωνικής και οικονομικής ανόρθωσης και μια ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία φιλοευρωπαϊκών-μεταρρυθμιστικών δυνάμεων στη Βουλή και στην κοινωνία για να το υλοποιήσει.

 
Με την πολιτική του αφόπλισε τη ΔΗΜΑΡ, αλλά και συνολικά τον Προοδευτικό Πόλο, έναντι των απαιτήσεων του ΣΥΡΙΖΑ
Γιώργος Σιακαντάρης, Athens Voice, 01/03/2017

Όταν διάβασα την, εμφανώς λόγω σύγχυσης, δήλωση του κ. Φώτη Κουβέλη ότι ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια περίοδο που ο ίδιος ήταν Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ και τα σχόλια για τον «ξεφτίλα» που πλημμύρισαν το διαδίκτυο, σκέφτηκα να στείλω μόνο ένα μικρό σημείωμα στην Athens Voice για να εκφράσω τη βαθιά μου λύπη τόσο για τη δήλωση, όσο και για το επίπεδο μερικών «φιλοευρωπαίων», οι οποίοι μάλλον έχουν το στρατηγείο τους στην Καμπούλ (ζητώ συγγνώμη από την Καμπούλ) και όχι στην Ευρώπη.

 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 28/02/2017

Πριν από λίγες μέρες, η αντιπρόεδρος του Die Linke κ. Σάρα Βάγκενχεντ πρότεινε ένα νέο δημοψήφισμα για την Ελλάδα, με στόχο την τελική έξοδο της χώρας από τη ζώνη του ευρώ. Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Rheinische Post, η κ. Βάγκενχεντ δήλωσε πως «αν η Ελλάδα βλέπει τις προοπτικές της για την οικονομία της εντός ενός σκληρού νομίσματος, όπως το ευρώ, αυτό θα πρέπει να το αποφασίσει ο ελληνικός λαός. Ωστόσο, πολλά δείχνουν ότι η ανάκαμψη της χώρας θα ήταν λίγο ευκολότερη έξω από αυτόν τον κορσέ (δηλαδή το ευρώ)». Ασκώντας μάλιστα κριτική στον γερμανό υπουργό Οικονομικών κ. Σόιμπλε, είπε ότι εξαπατά επί χρόνια το γερμανικό λαό, «παρ’ όλο που ο ίδιος ξέρει ή τουλάχιστον θα έπρεπε να ξέρει ότι η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει»

 
Άρθρα
ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ
Design, Developed & Powered by 2easy Web Applications
Επισκέπτες | Σήμερα: 1654 | Σύνολο από 20/02/2004: 17,954,759 | Μοναδικά IP: 510,862