Άρθρα
Γιώργος Σιακαντάρης, 22/02/2017

Ποιος αλήθεια το περίμενε αυτό; Ο ΣΥΡΙΖΑ δυο χρόνια μετά την πρώτη άνοδό του στην κυβέρνηση και όχι στην εξουσία, όπως υποστηρίζουν και τα λενινιστικά στελέχη του, πανηγυρίζει την επιστροφή της τρόικα! Δανειστές και κυβέρνηση συμφώνησαν ότι πρέπει να συμφωνήσουν.

Είναι καλό ότι δεν είχαμε ρήξη. Η συμφωνία επιστροφής της τρόικα έδωσε παράταση ζωής στην κυβέρνηση αλλά και στη χώρα. Ουσιαστικά η κυβέρνηση συμφώνησε να υπογράψει τη μείωση των συντάξεων και τη μείωση του αφορολόγητου και ότι άλλο ήθελε προκύψει. Τι πήρε; Μήπως τα μεσοπρόθεσμα τοκοχρεολύσια; Όχι φυσικά. Μήπως τον διακανονισμό του χρέους; Ούτε για πλάκα. Μήπως πήραν την ποσοτική χαλάρωση; Αστειεύεστε;

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 19/02/2017

Το ευκταίο θα ήταν, το πολιτικό προσωπικό να μπορέσει να απαλλαγεί από τον ιδιάζοντα αυτισμό του και, σε κάποιο πνεύμα εθνικής συνεννόησης, να επιδιώξει να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση και να διατυπωθούν ορισμένες κατευθύνσεις με έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή για την πορεία της χώρας. Εφόσον αυτό δεν συμβαίνει, εφόσον παραμένει τόσο άρρωστο το πολιτικό σύστημα ώστε να επιβιώνει διχάζοντας τον ελληνικό λαό, καλλιεργώντας παντοιοτρόπως και πανταχόθεν τον ιδιότυπο ρατσισμό «είτε εμείς είτε αυτοί» (όπου «αυτοί» είναι κάτι περίπου σαν μιάσματα...), η χώρα θα συνεχίσει να διατρέχει τον κίνδυνο (και να προκαλεί τον φόβο) ενός Grexit.

 
Π. Κ. Ιωακειμίδης, Μεταρρύθμιση, 16/02/2017
Οι κίνδυνοι για την Ελλάδα πολλαπλασιάζονται, χωρίς ίσως να το συνειδητοποιούμε. Η αξιολόγηση δεν φαίνεται μέχρι τη στιγμή που διατυπώνονται οι γραμμές αυτές να κλείνει. Οι προοπτικές ένταξης στο πρόγραμμα προσωπικής χαλάρωσης (QE) απομακρύνονται όπως άλλωστε το ξεκαθάρισε ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μ. Ντράγκι. Η συζήτηση για την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη (Grexit) επανέρχεται και δυστυχώς επανέρχεται και με την επιπόλαιη (επιεικώς) συμβολή στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο.
 
Θανάσης Θεοχαρόπουλος, www.matrix24.gr, 14/02/2017
Η σημερινή κατάσταση στην χώρα μας είναι οριακή σε όλα τα επίπεδα. Αυτή η αδιέξοδη πολιτική δεν μπορεί να συνεχισθεί. Η αξιολόγηση έπρεπε να κλείσει χθες, εγκαίρως το 2016 χωρίς νέα απαράδεκτα μέτρα, αυτό ήταν εφικτό σύμφωνα και με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής. Δυστυχώς οι αυταπάτες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οδήγησαν και πάλι την κατάσταση σε αδιέξοδα, με νέα μέτρα που μπορεί να ξεπεράσουν τα 3 δις ευρώ. Οι εμμονές ορισμένων εταίρων όπως του Σόιμπλε και του ΔΝΤ είναι δεδομένες, αλλά αντιμετωπίζονται με αποτελεσματική διαπραγμάτευση, συμμαχίες και όχι απομόνωση. Σήμερα πλέον αυτό που πρέπει να γίνει είναι να κλείσει άμεσα η αξιολόγηση χωρίς νέα απαράδεκτα μέτρα.
 
Πάνος Τρ. Σκοτινιώτης, 13/02/2017

Ακατανόητη, πραγματικά, η επιλογή να καταργηθεί ο προληπτικός έλεγχος του Ελεγκτικού Συνεδρίου στις δαπάνες του Κράτους και των ΟΤΑ. Η κατάργηση θεσπίστηκε με τον Ν. 4337/2015, και τώρα, με το άρθρο 37 του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Εσωτερικών, αποσαφηνίζεται η έννοια της μη άσκησης προληπτικού ελέγχου . Ο προληπτικός έλεγχος νομιμότητας στις δαπάνες του Κράτους καταργείται από την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, ενώ στις δαπάνες των ΟΤΑ και των νομικών τους προσώπων από 1.1.2019 (δηλαδή την προεκλογική περίοδο των αυτοδιοικητικών εκλογών ...). Το άρθρο που είχα δημοσιεύσει στο aftodioikisi.gr τον Απρίλιο 2016 είναι, δυστυχώς, και πάλι επίκαιρο.“Ο προληπτικός έλεγχος διασφαλίζει τα συμφέροντα των ΟΤΑ”

 
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 12/02/2017
Τους πολύ αριστερούς στην Αγγλία σήμερα τους καταλαβαίνεις αμέσως: είναι αυτοί που διαβάζουν την ψήφο υπέρ του Brexit ως απάντηση των ηττημένων στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Εχοντας υποστεί τις συνέπειες ενός τόσο επώδυνου μετασχηματισμού -«πρόοδο» το λένε πολλοί-, οι αγανακτισμένοι άνεργοι, παραγκωνισμένοι, ανασφαλείς και κυρίως αδικημένοι, ανάγκασαν για πρώτη φορά εκείνους που τους είχαν αδικήσει να ακούσουν και τη δική τους φωνή.

Ως προς αυτό οι πολύ αριστεροί έχουν δίκιο. Η αποβιομηχάνιση, ιδιαίτερα στη βόρεια Αγγλία, σε συνδυασμό με την ανεργία και τη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας έχουν πλήξει όχι μόνο το βιωτικό επίπεδο αλλά και την αίσθηση του ανήκειν σε μια συλλογικότητα που υπήρχε πριν από εμάς και θα υπάρχει μετά από εμάς.
 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή, 12/02/2017

Δεν θα έχει νόημα να κλείσει μια καλή συμφωνία σε πέντε μήνες, πρέπει να κλείσει μία έστω λίγο χειρότερη συμφωνία τώρα – είπε ο υπουργός αναπληρωτής Οικονομικών, Γ. Χουλιαράκης, μιλώντας στο London School of Economics, την Πέμπτη. Αν φτάσουμε στον Μάιο ή Ιούνιο χωρίς συμφωνία για τη δεύτερη αξιολόγηση, η χώρα θα έχει επανεγκλωβιστεί σε έναν τυπικό κύκλο αβεβαιότητας, το τρέχον πρόγραμμα, το γ΄ μνημόνιο, θα είναι νεκρό και η δημόσια συζήτηση θα περιστρέφεται εάν θα υπάρξει δ΄ μνημόνιο – είπε.
Η τοποθέτηση Χουλιαράκη ξεχωρίζει για τον ρεαλισμό και την αίσθηση του κατεπείγοντος που εκπέμπει, εν μέσω κουρνιαχτού δηλώσεων που δείχνουν ότι το πολιτικό σύστημα ζει σε κάποιον άλλο παράλληλο πλανήτη.

 
Νίκος Ανδρουλάκης, Συνέντευξη στο Ν. Λιονάκη, Αυγή της Κυριακής, 12/02/2017

Ιστορικά, η δημοκρατική παράταξη στην χώρα μας έχει την δική της πορεία, το δικό της διακριτό ιδεολογικό στίγμα. Αυτό που πρέπει να κάνει η κεντροαριστερά είναι να διατηρήσει την πολιτική της αυτονομία χωρίς ψευτοδιλήμματα τα οποία έχει πληρώσει ο λαός μας στο παρελθόν. Για να τον ξανακερδίσουμε πρέπει να προχωρήσουμε με τις αξίες μας: αλληλεγγύη, πλουραλισμός, σεβασμός στους θεσμούς και την δημοκρατία. Συγκροτώντας με αυτό τον τρόπο, ένα ρεαλιστικό σχέδιο λύσεων ανάχωμα σε δημαγωγίες και πελατειακές λογικές που ζημιώνουν ανεπανόρθωτα το δημόσιο συμφέρον. Μόνο τότε θα επανασυνδεθούμε με τις ευρύτερες λαϊκές μάζες και τα μεσαία στρώματα που συγκροτούν και το παραδοσιακό μας ακροατήριο.

 
Π. Κ. Ιωακειμίδης, Τα Νέα, 08/02/2017

Ενα από τα θέματα που έχει τελευταία θέσει η Αγκυρα στη διαπραγμάτευση για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος είναι η επέκταση των λεγόμενων «τεσσάρων ελευθεριών» που ισχύουν για τις χώρες - μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ) και μεταξύ Τουρκίας και Κύπρου μετά τη διευθέτηση του προβλήματος. Να διευκρινίσουμε κατά πρώτον ότι όταν μιλάμε για τέσσερις ελευθερίες στην ΕΕ, αναφερόμαστε στην ελεύθερη διακίνηση αγαθών, υπηρεσιών, κεφαλαίων και προσώπων που συνιστούν το θεμελιώδες περιεχόμενο της ενιαίας εσωτερικής αγοράς (και που εκ των πραγμάτων επεκτείνεται και στο δικαίωμα εγκατάστασης).

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Το Βήμα της Κυριακής, 05/02/2017

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει αφήσει μακριά πίσω της τον αυτοπροσδιορισμό της ως «Τρίτου Πόλου». Εξάλλου κανένα κόμμα του κεντροαριστερού χώρου στην Ευρώπη δεν αυτοπροσδιορίζεται έτσι. Σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα, αυτός ο αυτοπροσδιορισμός είχε να κάνει με την παραδοχή της εκλογικής, πολιτικής και προπάντων ιδεολογικής ήττας αυτού του χώρου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ενδυνάμωση του ευρύτερου χώρου της ελληνικής Κεντροαριστεράς περνά μέσα από την αλλαγή των συσχετισμών με τον ΣΥΡΙΖΑ.

 
Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Συνέντευξη στον Δ.Κουνιά, Παραπολιτικά, 04/02/2017

Δεν μας αφορά καμία συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ που δεν εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της εθνικής συνεννόησης όλων των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων. Με συμμετοχή και των δύο πρώτων κομμάτων. Κάθε άλλη συνεργασία στην Ελλάδα της κρίσης έχει αποδειχθεί ευάλωτη στο πελατειακό σύστημα και θνησιγενής.

Ισχύει ακριβώς το ίδιο για τη Ν.Δ. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα μπορούσε να συνεργαστεί ή απλώς να στηρίξει μόνο μία κυβέρνηση όπου θα συμμετείχαν και τα δύο πρώτα κόμματα. Για να επιβάλλουμε την θέση μας αυτή για εθνική συνεννόηση απαιτείται η καθοριστική ενίσχυση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης όποτε και αν γίνουν οι επόμενες εκλογές.

 
Τζίμης Οικονομίδης, Μεταρρύθμιση, 03/02/2017

...Αν προσθέσουμε και όλους τους άλλους κινδύνους για τη χώρα, η λύση των εκλογών αρχίζει και φαντάζει μονόδρομος. Τότε, με τον ΣΥΡΙΖΑ ηττημένο κοινοβουλευτικά, σε αντιστοιχία πια με το κοινό αίσθημα (όπως αυτό εμφανίζεται στις μετρήσεις), μπορείς να συζητήσεις για την αναγκαία συναίνεση στο δρόμο για τη διάσωση της χώρας. Όλα τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού και μπερδεύουν την κοινωνία. Είναι αφελές και αντιφατικό να καταδικάζεται ως καταστροφική η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και ταυτόχρονα να επιδιώκεται «κυβέρνηση συνεννόησης» με τον ΣΥΡΙΖΑ ισχυρό.

 
Π. Κ. Ιωακειμίδης, Τα Νέα, 03/02/2017

Η διαχείριση των σχέσεών μας με την Τουρκία απαιτεί πάντοτε νηφαλιότητα, ψυχραιμία, αυτοσυγκράτηση παράλληλα με την αποφασιστικότητα των επιλογών μας. Αυτή την περίοδο όμως, που σημειώνεται νέα ένταση στις σχέσεις, οι αρετές αυτές θα πρέπει να ασκηθούν στον ύψιστο βαθμό και για πολλούς λόγους. Αλλά να σημειώσουμε αρχικώς ότι η ένταση προκαλείται από την Τουρκία σε αντίδραση της απόφασης της ελληνικής Δικαιοσύνης να μην εκδώσει τους οκτώ, όπως απαιτούσε η Αγκυρα.

 
Ντόρα Τσικαρδάνη, Μεταρρύθμιση, 01/02/2017

Με διαρκώς μειούμενο ενδιαφέρον παρακολουθώ τις εξελίξεις για τη συγκρότηση της κεντροαριστεράς. Η φάση θυμίζει βελόνα κολλημένη σε πολυκαιρισμένο δίσκο, ενώ στα διπλανά decks ανεβαίνει η ένταση συνεχώς. Μονολεκτικό ανέκδοτο.
Το αίτημα που προτάσσεται είναι κατ’ αρχήν αναντίρρητο, αφού αφορά την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός μεσαίου – μεταρρυθμιστικού χώρου, δεδομένης της καταστροφικής διακυβέρνησης Τσίπρα. Για να είναι και εν τέλει αναντίρρητο όμως, πρέπει να αποκτήσει και μορφή, συγκεκριμενοποιώντας αιτήματα και σχέδιο. Πράγμα που απέχει πολύ από το να είναι ορατό σε όλες τις υπαρκτές προσπάθειες.

 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 31/01/2017

Στην εποχή της μετα-αλήθειας —ο όρος κατοχυρώθηκε γρήγορα στην τραμπ-αλισμένη εποχή μας—, όλες οι ενδείξεις και οι μετρήσεις δείχνουν πως οι αναγνώστες των «ψευδών ειδήσεων» αυξάνονται διαρκώς, υποβαθμίζοντας την εγκυρότητα των ΜΜΕ και εκτινάσσοντας την «εξατομίκευση της πληροφορίας» μέσω του πληθωρικού Διαδικτύου. Όπως μάλιστα έδειξε πρόσφατα το σχετικό κουίζ του Guardian,[1] στη νέα μετάλλαξή τους τα ψευδή νέα μπορούν να προκύπτουν ή να απορρέουν από τις πραγματικές ειδήσεις, ενώ η σύγχυση ακόμη και του μορφωμένου αναγνώστη είναι πλέον δεδομένη.

 
Θόδωρος Μαργαρίτης, www.thecaller.gr, 31/01/2017
Μπαίνουμε σε μια ακόμη δραματική φάση στην πορεία της χώρας και της Ελληνικής οικονομίας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τα κατάφερε να μας οδηγήσει στο δίλημμα «Νέα μέτρα ή μνημόνιο». Όλες οι διακηρύξεις για αναδιάρθρωση του χρέους, για χαμηλά πλεονάσματα, για αποτελεσματική διαπραγμάτευση πήγαν περίπατο.

Η κυβερνητική πλειοψηφία έχει μπλέξει. Αν ψηφίσει τα προληπτικά μέτρα-με όποια επικοινωνιακά κόλπα και αν χρησιμοποιήσει- θα γίνει περίγελος αφού ο ίδιος ο πρωθυπουργός και όλα τα στελέχη «διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους» ότι δεν θα εγκρίνουν νέα μέτρα.
 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 29/01/2017

«Σε κατανοώ, έχεις δίκιο, αλλά εμένα με ψηφίζει ο κουρέας του Μονάχου» – ήταν η απάντηση του κ. Σόιμπλε σε Ελληνα ομόλογό του, ο οποίος επιχειρηματολογούσε ότι τα μέτρα που απαιτούσαν να εφαρμόσει η ελληνική κυβέρνηση ήταν από κοινωνική άποψη πολύ σκληρά και από οικονομική άποψη αδικαιολόγητα. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι, αλλά τα κριτήρια με τα οποία συχνά το Eurogroup λαμβάνει κρίσιμες αποφάσεις παραμένουν εθνικά. Αυτό έγινε και την περασμένη Πέμπτη. Το Eurogroup αποφάσισε για την Ελλάδα, έχοντας κατά νου τον κουρέα του Μονάχου και τον συνάδελφό του, τον κουρέα του Αμστερνταμ.

 
Π. Κ. Ιωακειμίδης, Το Βήμα της Κυριακής, 29/01/2017

Η επιστροφή στην κανονικότητα - οικονομική, πολιτική - αποτελεί το μείζον ζητούμενο για την Ελλάδα του 2017. Αλλά η κανονικότητα εδράζεται κυρίως σε μια βασική πολιτιστική αξία, την εμπιστοσύνη. Εάν ωστόσο μια λέξη μπορεί να χαρακτηρίσει την άμεση προοπτική της Ελλάδας, αυτή είναι η «αβεβαιότητα».

Τα πάντα εμφανίζονται αβέβαια. Τα πάντα μπορούν δυνητικώς να συμβούν, από το σχετικά καλύτερο ως το χειρότερο σενάριο. Βεβαίως το ίδιο λίγο-πολύ συμβαίνει και στην Ευρώπη αλλά και στο ευρύτερο παγκόσμιο σύστημα.

 
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 28/01/2017

Η επιγραμματική φράση είναι κόσμημα και όπλο του λόγου επειδή συνδυάζει την αισθητική απόλαυση που μας χαρίζει η ευθύβολη βραχυλογία με την ακρίβεια του χτυπήματος που βρίσκει τον στόχο του.

Κλασικό παράδειγμα της πρώτης το περίφημο «Veni, vidi, vici» του Ιούλιου Καίσαρα, ενώ το φονικό σχόλιο του Γεωργίου Παπανδρέου για τον Γρίβα («Εδοξάσθη κρυπτόμενος και κατεποντίσθη εμφανιζόμενος»), δείχνει πώς μπορούμε να στήσουμε κάποιον στον τοίχο με πέντε λέξεις.

 
Γιάννης Βούλγαρης, Τα Νέα, 28/01/2017

Ιδού λοιπόν που η πολιτική και η γεωπολιτική διαπερνούν και πάλι σαν ηλεκτρικό ρεύμα τις δυτικές κοινωνίες. Η μεταπολεμική Δημοκρατία, «βαρετή» για τα γούστα κάποιων, Γάλλων συνήθως, διανοουμένων αποκτά ένα νέο επικίνδυνο ενδιαφέρον καθώς επελαύνουν στη μια μετά την άλλη χώρα οι ακροδεξιοί, οι λαϊκιστές και οι ψεύτες. Οι ΗΠΑ, που θα επέβαλλαν τη «μονοκρατορία» τους στον μεταδιπολικό κόσμο όπως φοβόντουσαν διάφοροι, αριστεροί συνήθως, διανοούμενοι, απομονώνονται.

 
Στην έρευνα: QUO VADIS Κεντροαριστερά;
Δημήτρης Χατζησωκράτης, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 28/01/2017

Πολιτική συμφωνία υπάρχει και έχει κατατεθεί ως κείμενο από τον περασμένο Ιούλιο από την ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΘΕΣΕΩΝ για τις ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ!

Το ζήτημα της εκλογής Επικεφαλής του φορέα της Κεντροαριστεράς διευκρινίστηκε απολύτως από τη ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ τη Δευτέρα: « Εκλογή Επικεφαλής από την κοινωνία με ανοιχτές, δημοκρατικές, διαφανείς διαδικασίες»!

Δεν υπάρχει πλέον κανένα κώλυμα για συμμετοχή στις ανοικτές διαδικασίες, που δρομολογεί η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ, όπως άλλωστε συμβαίνει με ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΚΙΔΗΣΟ, Κινήσεις Πολιτών.

 
(για τους φανατικούς κάθε πίστης και ιδέας)
Δημήτρης Χαλαζωνίτης, Athens Voice, 26/01/2017

Πώς ανατινάζεται κάποιος στο όνομα ενός Θεού; Πώς θυσιάζεται κάποιος έναντι μιας Ιδέας ή Πίστης; Πώς κάποιος παίρνει τις ζωές άλλων στο βωμό της ζωής όλων;
Ίσως μια απάντηση να βρίσκεται στη σχέση του με τον χρόνο και τον ίδιο του τον εαυτό. Ο χρόνος του είναι δισδιάστατος: παρελθόν και μέλλον. Στο βασανισμένο του μυαλό αντικρίζονται ασταμάτητα η προγονική δόξα και η αυθεντική της αλήθειας, που καταστράφηκαν από τις δυνάμεις του κακού, και η δόξα της επαγγελίας που θα επιστρέψει και θα αποκατασταθεί με «την αναβίωση των παλιών ημερών» μετά τη μεγάλη κάθαρση. Σκοπός του αγώνα του να απελευθερωθεί από τα καταστροφικά, καθηλωτικά νύχια του παρόντος. Να ανατινάξει το παρόν μέχρι τα θεμέλια-φυλακή του.

 
Θόδωρος Μαργαρίτης, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 24/01/2017

Κάτι κινείται και πάλι στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Μετά την αξιόλογη καταγραφή της συμμαχίας ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ-Κινήσεις πολιτών με το σχήμα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ τον Σεπτέμβρη του ’15 έχουμε τώρα μια νέα κινητικότητα. Η ένταξη του ΚΙΔΗΣΟ και ανεξάρτητων βουλευτών στο σχήμα δείχνουν όχι μόνο μια ποσοτική ενδυνάμωση του χώρου αλλά και ένα σινιάλο υπέρβασης του κατακερματισμού. Μια φυγή μπρος τα εμπρός. Η υπόθεση της ανασυγκρότησης της σοσιαλδημοκρατίας αποτελεί ένα κρίσιμο παράγοντα για τις εξελίξεις.

 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 23/01/2017

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται δύο χρόνια από τις εκλογές του 2015, οι οποίες φέρανε τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην εξουσία για πρώτη ή, έστω, για δεύτερη φορά. Η φωτογραφία της στιγμής δεν αφήνει και πολλά περιθώρια παρερμηνείας για τον κυβερνητικό σχηματισμό: δημοσκοπική κατάρρευση, στασιμο-χρεοκοπία, όψεις αυταρχισμού ενός καθεστώτος που γαντζώνεται πλέον στην εξουσία με όρους παραδοσιακής κομματικής πελατείας. Η πορεία είναι σχεδόν προδιαγεγραμμένη στο δρόμο προς τις κάλπες, όταν ο ελληνικός λαός κληθεί να εκφράσει την ετυμηγορία του.

 
Άρθρα
ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ
Design, Developed & Powered by 2easy Web Applications
Επισκέπτες | Σήμερα: 8388 | Σύνολο από 20/02/2004: 17,659,020 | Μοναδικά IP: 509,490